Uzasadnienie
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] marca 2008 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku [...] Inspektora [...] z dnia [...] lutego 2008 r, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], w której stwierdził wygaśnięcie trwałego zarządu [...] zabudowaną nieruchomością, stanowiącą własność Skarbu Państwa, położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] m² z obrębu [...].
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył [...] Inspektor [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 1 września 2008 r., które w tym samym dniu wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący oświadczył, że cofa w przedmiotowej sprawie skargę i w związku z jej cofnięciem wnosi o umorzenie postępowania.
Na rozprawie w dniu 18 września 2008 r. stawił się pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. K. i oświadczył, iż popiera wniosek, zawarty w piśmie z dnia 1 września 2008 r., cofający skargę w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przy czym cofnięcie skargi może nastąpić od chwili jej wpływu do organu do czasu wydania wyroku przez Sąd.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek o cofnięcie skargi niedopuszczalnym, a w związku z tym mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 2 pkt 2 powołanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.