Uzasadnienie
W dniu 29 marca 2011 r. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie odwołania M. W. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. W związku z przedmiotową skargą, skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej w ew. gruntów jako działki nr [...] i [...], [...], obręb [...], gmina [...] o łącznej pow. 9,0644 ha oraz działki nr [...] [...], obr. [...], gm. [...] o pow. 0,5280 ha, stanowiących własność M. W. poprzez zezwolenie wnioskodawcy Polskim Sieciom Elektroenergetycznym [...] S.A. na przeprowadzenie przez te nieruchomości odcinka linii elektroenergetycznej w ramach zadania inwestycyjnego pn. "[...]" oraz urządzeń towarzyszących niezbędnych dla potrzeb eksploatacji tej linii.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wnosi o natychmiastowe wstrzymanie klauzuli wykonalności powyższej decyzji, wskazując, iż za w/w wnioskiem przemawia nieprawidłowość i wadliwość a także dotychczasowy sposób działania wykonawcy inwestycji, nie odpowiadający wymogom przepisów specustawy i przepisów rozporządzenia wykonawczego, w tym także uwarunkowaniom środowiskowym i w efekcie wyrządzona już szkoda w kwotach wielkich rozmiarów. Zatem celem zapobieżenia dalszym nieodwracalnym skutkom skarżąca ponawia wniosek o zabezpieczenie postępowania przez wstrzymanie klauzuli natychmiastowego wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ Sąd może na wniosek skarżącego wydać
Sygn. akt I SA/Wa 688/11 postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przy czym użyty w treści art. 61 § 3 zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 powołanej ustawy, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy", której dotyczy skarga" zakreślają jednakowe ramy prawne.
W związku z tym treścią art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, iż decyzja o wstrzymanie, której wykonania wnosi skarżąca nie mieści się w katalogu spraw zakreślonym art. 61 § 3 wskazanej ustawy. Zatem przedmiotowy wniosek wykracza poza sprawę objętą przedmiotem skargi, a zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie Sąd może wstrzymać wykonanie aktów lub czynności w granicach tej samej sprawy przy czym należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej rozumieniu materialnoprawnym. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej.
Ponadto niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż strona zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast w niniejszej sprawie z przedstawionego uzasadnienia wniosku nie można wywieść, że skarżąca wykazała, że w niniejszej sprawie spełniona została choćby jedna ze wskazanych wyżej przesłanek.
Na marginesie sprawy dodać trzeba jeszcze, iż w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy
Sygn. akt I SA/WA 688/11 rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla ziszczenia się stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Wobec czego w odniesieniu do przedmiotowej skargi zauważyć należy, iż do tak rozumianego wykonania nie kwalifikuje się zaskarżone postanowienia ani go poprzedzające postanowienie o zawieszeniu postępowania, a zatem nie kwalifikuje się również do wstrzymania wykonalności, w stosunku do których wniosek o wstrzymanie wykonania byłby bezzasadny.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.