Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 kwietnia 2008 r. Prezydent Miasta G., wykonujący zadania starosty z zakresu administracji rządowej, wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...], który w punkcie 1:
- - stwierdził nieważność decyzji Urzędu Spraw Wewnętrznych Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] kwietnia 1966 r., nr [...] w części dotyczącej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, zaś w punkcie 2:
- - odmówił stwierdzenia nieważności powyższej decyzji w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości, w sprawie dotyczącej wywłaszczenia za odszkodowaniem części nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], zapisanej w księdze wieczystej KW [...], oznaczonej jako parcela nr [...] o pow. [...] z całej nieruchomości o pow. [...] m2, stanowiącej współwłasność H. S. i M. M..
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określonej w punkcie 1 Ministra Budownictwa, z uwagi na zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej związanej z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie Prezydent Miasta G. reprezentuje interesy Skarbu Państwa, jako podmiotu obowiązanego do wypłaty ewentualnego ponownego odszkodowania. Zatem, zdaniem skarżącego, wątpliwa słuszność decyzji Ministra Budownictwa, który unieważnił decyzję w zakresie prawidłowo ustalonego odszkodowania i brak wstrzymania jej wykonania, może doprowadzić do nieuzasadnionej wypłaty odszkodowania z majątku Skarbu Państwa, co z kolei może narazić Prezydenta Miasta G. (jako podmiotu upoważnionego ustawowo do reprezentacji Skarbu Państwa w tego typu postępowaniach) na zarzut nieprawidłowego zarządzania mieniem ze strony organów kontrolujących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia jednej z nich zostało ono pozostawione uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu "sąd może".
Z konstrukcji powyższej normy prawnej wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżący wystarczająco nie uprawdopodobnił przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z czym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.