Uzasadnienie
W dniu 28 listopada 2003 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga B. B., H. S., M. L., Z. B., T. M., B. P., S. N., E. P., U. S., M. K., K. C., R. G. i P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2003 r., nr [...] w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. [...]
Pismem, które do Sądu wpłynęło w dniu 10 marca 2009 r. (k-593) skarżący – B. B., H. S., M. L., Z. B., T. M., B. P., U. S., M. K. cofnęli skargę.
Pismami z dnia 15 maja 2009 r. (k-621, k- 624, k-630, k-632 i k-638) skarżący K. C., E. P, R. G., S. N. i P. W. cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji.