Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K. K., A. M. i L. K. – reprezentowanych przez radcę prawnego K. P na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu nieruchomości. Na oryginale skargi naklejono cztery znaki opłaty sądowej o nominale 50 zł.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Art. 231 powołanej ustawy stanowi, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów ustalona została w wydanym na podstawie art. 233 powołanej ustawy rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221 poz. 2193) i w sprawie niniejszej wynosi 200 zł (§ 2 ust 1 pkt 2 rozporządzenia).
Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, a w § 2 tego artykułu wskazano, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Pełnomocnik skarżących nie mógł więc skutecznie uiścić wpisu znakami opłaty sądowej.
Stosownie do treści art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Mając na uwadze powyższe, wobec nieuiszczenia wpisu od złożonej skargi, sąd na podstawie art. 221 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.