Uzasadnienie
Pismem z [...] lutego 2020 r. A. G. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Wojewody [...] stycznia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Pismo zaskarżone w niniejszej sprawie stanowi odpowiedź na złożoną [...] grudnia 2019 r. skargę na Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w [...]. Z treści ww. skargi wynika jednoznacznie, że stanowi ona tzw. skargę powszechną w rozumieniu art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej jako kpa), której przedmiotem może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczony jest przez art. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako ppsa). W katalogu tym nie mieści się orzekanie w sprawach zainicjowanych skargami powszechnymi na działalność organów (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2009 r., sygn. II OSK 241/09).
W takiej sytuacji uznać należy, że zaskarżona bezczynność nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga złożona w sprawie która nie należy do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu.
Dlatego orzeczono jak w sentencji.