Uzasadnienie
A. i K. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] wydaną w przedmiocie zezwolenia Prezydentowi Miasta K. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w K., obręb C., arkusz mapy [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, stanowiącej współwłasność skarżących oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Pismem z dnia 8 maja 2006 r., nr [...] (k-[...]) Prezydent Miasta K. poinformował, że A. i K. W. aktem notarialnym zawartym w dniu 25 kwietnia 2006 r. Rep. [...] nr [...], którego kserokopię dołączono do pisma, dokonali sprzedaży ww. nieruchomości pod budowę drogi. Prezydent podniósł, że w § 9 ww. aktu notarialnego znalazło się oświadczenie dotychczasowych właścicieli nieruchomości o wycofaniu jakichkolwiek zarzutów i roszczeń związanych z prowadzoną przez Miasto K. inwestycją drogową i stwierdził, że postępowanie sądowe dotyczące tej nieruchomości stało się bezprzedmiotowe.
Minister Budownictwa w piśmie z dnia 31 października 2006 r., nr [...] (k-[...]) podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę i zauważył, że do czasu zakończenia postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją orzekającą o wywłaszczeniu i odszkodowaniu Skarb Państwa może nabywać nieruchomości przeznaczone pod realizację celu publicznego – drogi krajowej.
Pełnomocnik skarżących pismem z dnia 26 marca 2007 r. (k-[...]) cofnął skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedstawionym wyżej stanie sprawy, mając na uwadze, że skarżący ww. aktem notarialnym dokonali zbycia na rzecz Prezydenta Miasta K. nieruchomości, której dotyczyła zaskarżona przez nich decyzja, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.