Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. M. M. i K. M., reprezentowane przez radcę prawnego A. S., wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 42/14. Wskazanym orzeczeniem Sąd uwzględnił skargę M. M. i K. M. na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu skargi podkreślono, że Prezydent [...], mimo sądowego zobowiązania do rozpoznania powołanego wniosku oraz wezwania skarżących z dnia 5 grudnia 2014 r. do wykonania prawomocnego wyroku, nie wydał w sprawie decyzji. Wobec czego skarżące wniosły o wymierzenie organowi grzywny.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] podniósł, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W dniu 29 stycznia 2015 r. pełnomocnik stron dostarczył postanowienie Sądu [...] z dnia [...] września 2014 r. sygn. [...], którym ustanowiono kuratora spadku po E. C. Ze względu na złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. W sprawie konieczne będzie również wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wyrokiem z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 42/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę M. M. i K. M. na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Zaznaczyć trzeba, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Jak wynika z akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 42/14 wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne sprawy doręczone zostały Prezydentowi [...] w dniu [...] września 2014 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu [...] grudnia 2014 r. i pomimo tego do dnia rozpoznania przez Sąd powyższej skargi, tj. do dnia 15 lipca 2015 r., organ administracji publicznej nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem. Sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta.
Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny.
Stosownie natomiast do art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, grzywnę, o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3.389,90 zł.
Jak już wyżej wskazano, bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] września 2014 r., a tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął z dniem [...] grudnia 2014 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia Prezydent [...] nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2014 r. i nie rozpoznał wniosku o przyznanie odszkodowania za opisaną nieruchomość.
W przedstawionym stanie sprawy – biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że grzywna może być wymierzana kilkakrotnie – Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 1.000 zł, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.
Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka nie zaszła w przedmiotowej sprawie.
W ocenie Sądu zaistniała bezczynność organu nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Na uwadze bowiem należy mieć fakt, że dopiero w dniu 29 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżących dostarczył do organu postanowienie Sądu [...] z dnia [...] września 2014 r. sygn. [...], którym ustanowiono kuratora spadku po E. C. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.