Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2018 r. S.M., J. K. i M.J., reprezentowani przez radcę prawna, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 182/16. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...][...] (dawna nieruchomość Hip. Nr [...]) obecnie cześć działki nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2. Jednocześnie Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i oddalił skargę w pozostałem zakresie.
W skardze skarżący wnieśli o przyznanie od Prezydenta [...] na rzecz każdego ze skarżących kwoty [...] zł, tj. łącznie [...] zł, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, orzeczenie przez Sąd obowiązku wydania decyzji przyznającej skarżącym odszkodowanie za ww. nieruchomość oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Z akt sprawy wynika, że odpis prawomocnego wyroku z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 182/16 wraz z aktami sprawy, doręczony został Prezydentowi [...] w dniu [...] grudnia 2016 r. Z akt sprawy wynika również, że w sprawie był wydany wyrok w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] przytoczonego wyżej wyroku. Wyrokiem z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 903/17. Sąd wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 zł, stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i oddalił skargę w pozostałej części.
Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. skarżący kolejny raz wezwali Prezydenta [...] do wykonania ww. wyroku z dnia 16 września 2016 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] zawieszono postępowanie w sprawie odszkodowania za ww. nieruchomość.
Z akt sprawy wynika, że po rozpoznaniu zażalenia skarżących Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2018 r., nr [...], utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia [...] sierpnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z kolei w myśl art. 154 § 2 zd. 2 p.p.s.a sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie spełniona została jedynie formalna przesłanka zawarta w tym przepisie, a mianowicie skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wezwali pismem z dnia z dnia [...] listopada 2017 r. organ do wykonania ww. wyroku z dnia 16 września 2016 r. Brak jest natomiast, w ocenie Sądu, podstaw do uznania skargi za zasadną. Zasadniczą przesłanką do zastosowania art. 154 p.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ pozostaje w bezczynności, mimo uprzedniego wyroku Sądu. Stan bezczynności w sytuacji określonej w art. 154 § 1 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy organ w postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo terminu w wyroku tym określonego, nie rozpoznaje sprawy.
Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika natomiast, że Prezydent [...], po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 182/16, co nastąpiło w dniu w dniu [...] grudnia 2016 r., w dniu [...] sierpnia 2017 r. wydał postanowienie nr [...], którym zawiesił postępowanie w sprawie. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...]. Zgodnie z art. 103 k.p.a. zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie, a tym samym eliminuje możność powstania bezczynności związanej z upływem terminu załatwienia sprawy. Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2018 r. stanowi akt administracyjny podlegający odrębnej kontroli sądu administracyjnego. Skoro zatem w chwili wyrokowania postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było zawieszone, to brak jest podstaw do przyjęcia, że organ pozostaje w bezczynności uzasadniającej wymierzenie mu grzywny w związku z niewykonaniem wyroku.
Zarówno w orzecznictwie, jak też w piśmiennictwie przyjmuje się, że w razie zawieszenia postępowania nie można skutecznie zarzucić organowi administracji publicznej bezczynności w sprawie (por. wyrok NSA z 29 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1380/07, postanowienie NSA z 29 grudnia 1992 r., II SA 697/92, wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1780/12; B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2005, s. 458).
Jednocześnie wskazać należy, że oceniając zasadność skargi opartej na art. 154 p.p.s.a. Sąd bierze jedynie pod uwagę sam fakt wydania przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie jest natomiast uprawniony do dokonywania w tym postępowaniu kontroli jego legalności.
W tej sytuacji Sąd uznał za niezasadne odnoszenie się do pozostałych wniosków skargi.
Przy czym znaczyć należy, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 182/16 do czasu zawieszenia przez organ postępowania była już przedmiotem oceny Sądu, który wyrokiem z dnia z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 903/17, wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł, stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i oddalił skargę w pozostałej części.
Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.