Uzasadnienie
M. K., A. D., K. G., W. G., A. S., B. S. oraz M. i J. małż. P. wnieśli skargi na uchwałę z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] Rady Miejskiej w P. uzupełnioną uchwałą z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w sprawie wydzierżawienia na okres 30 lat nieruchomości niezabudowanej położonej w P. przy ul. [...], szczegółowo opisanej w zaskarżonych uchwałach, na rzecz "[...]" Polska Spółka z o.o. z przeznaczeniem pod drogę dojazdową do zaplecza. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonych uchwał zarzucając, że naruszają one prawo.
Rada Miasta P. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie skargi, gdyż zaskarżona uchwała nie jest w sprawie z zakresu administracji publicznej i nie podlega w związku z tym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał organów gminy. O tym kto i na jakich warunkach może wnieść skargę do sądu oraz jakiego rodzaju uchwały mogą podlegać zaskarżeniu rozstrzyga art. 101 ust. 1 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem skargę, o której mowa może wnieść każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą organu gminy, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, przy czym zaskarżone mogą być uchwały z zakresu administracji publicznej. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nie ma takiego charakteru.
Odnosząc się do niezdefiniowanego w powołanej ustawie pojęcia "sprawa z zakresu administracji publicznej" podnieść należy, iż nie wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, załatwiane uchwałami organów gminy mają charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Zważyć bowiem trzeba, że gmina korzystająca ze swej podmiotowości prawnej zarówno w sferze prawa cywilnego jak i publicznego podejmuje uchwałę w sprawie z zakresu administracji publicznej tylko wtedy, gdy wykorzystuje swoje kompetencje władzy publicznej. Nie są zatem objęte tym trybem kontroli sądowej uchwały organów gminy w sprawach, w których działania gminy nie mają charakteru władczego. Uchwały, w których organy gminy realizują jej zadania za pomocą środków niewładczych podlegają kontroli w postępowaniu przed sądami powszechnymi, gdyż są to sprawy z zakresu stosunków cywilnoprawnych. O dopuszczalności skargi na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym decyduje przedmiot (treść) tej uchwały. Uchwała nie zawierająca elementów władztwa publicznego i mająca w zamierzeniu wywołać skutki cywilnoprawne nie jest w swym charakterze uchwałą z zakresu administracji publicznej.
Taki właśnie charakter mają zaskarżone uchwały. Z ich treści wynika, że są to akty indywidualne adresowane do "[...]" Polska Spółka z o.o. i zawierające oświadczenie woli gminy Miasta P. jako właściciela mienia objętego tymi uchwałami, mające wywołać określone skutki cywilnoprawne. Z mocy art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym rada gminy może podjąć uchwałę o wydzierżawieniu nieruchomości gruntowy na okres dłuższy niż trzy lata. Wydzierżawienie to następuje w drodze cywilno-prawnych oświadczeń woli, co wyklucza możliwość traktowania zaskarżonych uchwał jako spraw z zakresu administracji publicznej. Uchwały te regulują konkretną sprawę, dotyczą imiennie oznaczonego adresata, nie zawierają powszechnie obowiązujących przepisów gminnych oraz nie mają charakteru normatywnego czyli takiego, który reguluje nieokreśloną liczbę przypadków i nie ma imiennie oznaczonych adresatów.
Skargi więc M. K., K. G., W. G., A. S., B. S. oraz M. i J. małż. P. nie dotyczą sprawy z zakresu administracji publicznej wobec czego są niedopuszczalne i podlegają odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast skarga A. D. również podlega odrzuceniu w oparciu o powołaną wyżej podstawę prawną lecz z innych względów.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie gminnym wniesienie skargi musi być poprzedzone bezskutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Z materiału dowodowego wynika bezspornie, że A. D. nie wezwała organu do usunięcia naruszenie. Już to czyni jej skarga niedopuszczalną.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.