Uzasadnienie
W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] o odmowie potwierdzenia skarżącej prawa do rekompensaty za nieruchomość położoną poza granicami RP, D. O. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni wyjaśniła, że uiszczenie przez nią wpisu od skargi w wysokości 200 zł (por. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z k- 7) przekracza jej możliwości finansowe. Skarżąca jest emerytką i ma orzeczoną I grupę inwalidzką. Mieszka sama w mieszkaniu wnuka z którego korzysta na zasadzie dożywocia. Utrzymuje się z emerytury w wysokości netto [...] zł. D. O. wyjaśniła, że jej miesięczne wydatki związane z opłatami za mieszkanie wynoszą [...] zł – czynsz, [...] zł – prąd, [...] zł – gaz. Dodała również, że ze względu na stan zdrowia ponosi wydatki na leczenie i lekarstwa w wysokości [...] zł miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności ani też wartościowych ruchomości.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych na wstępie stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania,
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Dokonując zatem oceny w świetle przedstawionych okoliczności sytuacji majątkowej wnioskodawczyni stwierdzić należało, że nie daje ona podstaw do uwzględnienia zgłoszonego przez nią wniosku.
Podkreślić należy, że na obecnym etapie postępowania koszty te nie powinny przekraczać kwoty wpisu od skargi, który spośród nich był najwyższy, jego wysokość wyniosła 200 zł. Oczywistym jest również, że konieczność opłacenia kosztów nie powstaje jednocześnie w stosunku do wszystkich opłat, ale jest rozłożona w czasie. Powyższe oznacza, że nawet przy wykazanych dochodach i ponoszonych wydatkach na codzienne życie, na zakup leków D. O. jest w stanie samodzielnie partycypować w kosztach sądowych.
Zaznaczyć również należy, że prawo pomocy jest skierowane do tych osób, które znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji majątkowej, a w ocenie referendarza sądowego D. O. do takich osób nie należy. Jak wynika z oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach co miesiąc uzyskuje stały dochód 2000 zł netto emerytury, który przeznacza wyłącznie na swoje potrzeby, ma również zapewnione potrzeby bytowe.
Uzasadnia to odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.