Uzasadnienie
J. G. i J. G. (dalej: skarżący) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza W. z dnia [...]stycznia 2016 r. nr [...] wydane w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości.
W swojej skardze skarżący wnieśli również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia I instancji. Podnieśli, że wstrzymanie aktów jest niezbędne, bowiem ich wykonanie pociągnie za sobą przejście do kolejnego etapu postępowania podziałowego, a skutki wykonania kwestionowanego rozstrzygnięcia będą w tym zakresie nieodwracalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie wydane w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, aprobowanym również przez doktrynę, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, LexPolonica nr 402363). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot staje się do czegoś zobowiązany, a drugi uprawniony (vide T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296).
Z powyższego wynika, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy tylko takich sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Dokonując oceny powyższego wniosku przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - po pierwsze wskazać należy, że uprzednio wymienionych skutków ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje zaskarżone postanowienie opiniujące podział nieruchomości (por. wyrok NSA z 20 lutego 2009 r., I OSK 1729/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżony akt nie wywołuje żadnych skutków matarialnoprawnych, lecz jedynie procesowe. Nie może być, zatem mowy o jego wykonalności, a w konsekwencji o wstrzymaniu jego wykonania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.