Uzasadnienie
W dniu 24 lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo W. K., do którego dołączone było pełnomocnictwo dla ustanowionego w niniejszej sprawie z urzędu adwokata. Powyższe pismo zostało wniesione w formie kserokopii. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzupełnienia –w terminie 7 dni - braków formalnych powyższego pisma przez nadesłanie jego oryginału lub podpisanie przez skarżącego nadesłanej kopii pisma.
Wobec nieuzupełnienia powyższych braków w wyznaczonym terminie, zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2009 r. pozostawiono to pismo bez rozpoznania, a wniesione na to zarządzenie zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn. akt I OZ 591/09.
W dniu 13 maja 2009 r. skarżący - reprezentowany przez adw. J.R., wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 21 lutego 2009 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, iż W. K. uchybił wyznaczonemu terminowi z uwagi na to, że wezwanie do nadesłania oryginału pisma skierowane zostało do Kancelarii Prawnej pełnomocnika, z którą skarżący nie utrzymywał kontaktu. Kierowana do W. K. korespondencja pozostawała bez odpowiedzi, jednak zainteresowany starał się spełniać wymogi procedury sądowej i złożył do akt sprawy pełnomocnictwo dla ustanowionego z urzędu adwokata, nie informując kancelarii o tym fakcie. Należy przypuszczać, że dostarczenie Sądowi kserokopii pisma zostało dokonane omyłkowo. W tej sytuacji, zdaniem pełnomocnika, zasadne jest przywrócenie uchybionego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przy czym stosownie do art. 87 § 4 tej ustawy równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zważyć przy tym należy, że wspomniany brak winy oceniany jest z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W rozpoznawanej sprawie skarżący przede wszystkim nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych pisma z 21 lutego 2009 r. nastąpiło z powodów przez niego niezawinionych.
W ocenie Sądu, z całą pewnością nie można uznać za okoliczność wyłączającą winę skarżącego tego, że nie odpowiada on na otrzymywane od wyznaczonego z urzędu pełnomocnika pisma (w tym przesłane w dniu 26 marca 2009 r. przez pełnomocnika wezwanie do uzupełnienie braków formalnych pisma), ani w żaden inny sposób nie kontaktuje się swoim adwokatem. Skoro bowiem dobrowolnie nie realizuje on swoich uprawnień związanych z przyznanym mu prawem pomocy (nie kontaktuje się samodzielnie z pełnomocnikiem, ani nie odpowiada na jego pisma) musi się liczyć z negatywnymi konsekwencjami takiego działania, w tym skutkiem w postaci nie dopełnienia w terminie czynności procesowych, dla których jego osobista aktywna postawa jest niezbędna (konieczność własnoręcznego podpisania pisma). W tym stanie rzeczy nie sposób uznać, że uchybienie wyznaczonemu terminowi nastąpiło bez jego winy.
Podkreślić przy tym należy, że do chwili obecnej skarżący nie przedłożył oryginału pisma z 21 lutego 2009 r. jak również nie podpisał kopii tego pisma znajdującej się w aktach sądowych sprawy. Oznacza to, że nie spełnił on przesłanki z art. 87 § 4 p.p.s.a., warunkującej możliwość przywrócenia uchybionego terminu.
Brak jest zatem usprawiedliwionych podstaw do jego przywrócenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i § 3 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak wyżej.