Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony w dniu 16 kwietnia 2014 r. radca prawny M. K..
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. B. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]. Jednocześnie Sąd przyznał pełnomocnikowi z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W dniu 7 maja 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik z urzędu poinformował, że sporządził i przesłał skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. Jednocześnie wskazał, że o sporządzeniu opinii prawnej powiadomił także Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...].
Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, oświadczając, iż koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zwrot poniesionych kosztów w postaci niezbędnej korespondencji ze skarżącym na tym etapie postępowania w łącznej wysokości 6,10 zł, na potwierdzenie czego dołączył kserokopię nadania za potwierdzeniem odbioru przesyłki pocztowej zawierającej ww. opinię prawną.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radców prawnych określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 490 j.t.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny-75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 13 lutego 2015 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych oraz kwotę 6,10 złotych tytułem innych udokumentowanych wydatków, łącznie kwotę 153,70 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.