Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Przedsiębiorstwa [...] [...] "[...]" S.A. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2004 r., którą to decyzją, po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez [...] [...] S.A. z siedzibą w K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] października 2004 r. nakazującej unieruchomienie apteki ogólnodostępnej typu "A" w K. przy ul. [...] prowadzonej na podstawie zezwolenia z dnia [...] marca 1991 r. wydanego przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej H. P. - Główny Inspektor Farmaceutyczny umorzył postępowanie.
Z akt administracyjnych wynika, że decyzją z dnia [...] marca 1991 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej wydał H. P. zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. [...][...] S.A., powołując się na zawarcie z H. P. w dniu [...] kwietnia 2004 r. umowy kupna – sprzedaży tej apteki w trybie art. 55¹ i 55² Kodeksu cywilnego stwierdziła, że nabyła prawo do prowadzenia przedmiotowej apteki stwierdzone tą koncesją i wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i zmianę tej koncesji (zezwolenia). Jednakże, zdaniem organu, zawarcie umowy kupna – sprzedaży apteki, jako przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego nie powoduje przejścia na nabywcę uprawnień wynikających z zezwolenia na prowadzenie apteki, wydanego zbywcy. Z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 1998 r. III RN 34/98 (OSNAPiUS z 1999 r. Nr 5, poz. 157) dotyczącego koncesji (obecnie zezwolenie) wynika, że "(...) Koncesja (...) ma znamiona publicznoprawnego uprawnienia przyznanego decyzją właściwego organu administracji państwowej (...) indywidualnie oznaczonemu podmiotowi – przedsiębiorcy, który spełnia ustawowo określone wymagania (warunki). Wynika stąd, że koncesja ta ma charakter publicznoprawnego uprawnienia podmiotowego (osobistego) i z tej przyczyny co do zasady wyłączona jest z obrotu cywilnoprawnego (ius extra commercium)."
Główny Inspektor Farmaceutyczny podkreślił, że kwestia zmiany przedmiotowego zezwolenia w zakresie żądanym przez [...][...] S.A., została już rozstrzygnięta przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., a ponieważ była to decyzja o charakterze ostatecznym, kolejne rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii w drodze decyzji przez Głównego Inspektora farmaceutycznego mogłoby wypełnić przesłankę nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533 z późn. zm.), apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki; udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, cofnięcie lub stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki należy do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego. Stosownie do art. 102 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (...), zezwolenie na prowadzenie apteki powinno zawierać nazwę i siedzibę podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, a w przypadku osoby fizycznej imię, nazwisko i adres. Zezwolenie na prowadzenie apteki wygasa, m.in. w przypadku rezygnacji z prowadzonej działalności, co stwierdza w drodze decyzji ten sam organ, który wydał decyzję zezwalającą (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (...) Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Krakowie z dnia [...] października 2004 r. nakazująca unieruchomienie apteki ogólnodostępnej typu "A" w K. przy ul. [...] dotyczyła apteki prowadzonej na podstawie zezwolenia z dnia [...] marca 1991 r. wydanego przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej dla mgr farmacji H. P., i to jej przysługiwałoby prawo zaskarżenia decyzji z dnia [...] października 2004 r., gdyby dalej była zainteresowana prowadzeniem apteki, a nie zrezygnowała z jej prowadzenia, jak wynika z umowy sprzedaży, którą zawarła w dniu [...] kwietnia 2004 r. z [...][...] S.A.
Prawo zaskarżenia decyzji z dnia [...] października 2004 r. nie przysługuje [...] [...] S.A., ponieważ posiadane przez zbywcę w umowie sprzedaży prawo zezwalające na prowadzenie apteki – nie podlega sprzedaży, jest prawem wyłączonym z obrotu gospodarczego – ius extra commercium. Zezwolenie na prowadzenie apteki można albo uzyskać albo utracić, nie można go zbyć.
W tej sytuacji należy uznać, że wniesienie skargi przez [...][...] S.A. jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.