Uzasadnienie
W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], M. P. nadesłała do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wyjaśniła, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym. Źródłem jej utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł. Ponadto strona ujawniła, że posiada zgromadzone środki finansowe na [...] w wysokości [...] zł. M. P. ujawniła również, że posiada majątek w postaci domu o powierzchni [...] m2. Uzasadniając wniosek strona wyjaśniła, że z emerytury około [...] zł wydaje na opłacenie [...] i [...], a około [...] zł na leki. Zaznaczyła również, że pozostaje pod opieką [...], który jest [...]. Dlatego też niewielka kwota dochodu nie wystarcza jej na utrzymanie w ciągu miesiąca.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że prawo pomocy stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
Odnosząc powyższe kryteria do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w ocenie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Na wstępie należy zauważyć, że do kosztów sądowych zalicza się opłaty sądowe (w tym wpis i opłaty kancelaryjne) oraz zwrot wydatków (art. 211 powołanej ustawy). Nie ulega wątpliwości, iż na obecnym etapie postępowania sądowego konieczne będzie uiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi, którego wysokość z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia wyniesie 200 zł. Natomiast wysokość innych kosztów sądowych, np. opłat kancelaryjnych (m. in. opłat za wydanie kopii, czy odpisu dokumentu z akt sprawy – odpowiednio 2 lub 10 zł za każdą stronę dokumentu, opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku -100 zł), czy wydatków (np. kosztów dojazdu do Sądu) nie jest obecnie znana, ponieważ zależna będzie od przebiegu sprawy.
Zatem konieczność ich opłacenia powstanie być może w przyszłości na dalszym etapie postępowania sądowego. Podkreślić również należy, spośród wszystkich kosztów sądowych wpis od skargi jest najwyższy. Nie bez znaczenia dla oceny sytuacji majątkowej skarżącej jest również to, że prawo pomocy jest skierowane w pierwszej kolejności do osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji majątkowej.
Dokonując pod tym kątem oceny sytuacji majątkowej skarżącej uznać należało, że jej sytuacja majątkowa nie daje podstaw do uwzględnienia jej wniosku. Wnioskodawczyni co miesiąc uzyskuje stały dochód w wysokości około [...] zł, ponadto ma zabezpieczone potrzeby bytowe, jak również zgromadziła oszczędności. Już choćby z tej kwoty strona może samodzielnie opłacić koszty sądowe. Jak wskazano już wcześniej kwota wpisu jest najwyższa spośród kosztów, pozostałe opłaty są nie tylko zdecydowanie niższe, ale również rozłożone w czasie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Powyższe uzasadnia odmowę zwolnienia wnioskodawcy z kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.