Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – K. W. Wyrokiem z dnia 27 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę U. O.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]marca 2015 r. nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oraz przyznał pełnomocnikowi tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł.
W dniu 31 grudnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, według norm przepisanych. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 287/16 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że pełnomocnik skarżącej stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 28 czerwca 2016 r. i reprezentował skarżącą. Podczas rozprawy pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że pomoc ta nie została opłacona ani w całości, ani w części.
W dniu 4 lipca 2016 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika, w którym wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.). Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit a ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony przed wydanym przez Sąd w dniu 27 października 2015 r. wyrokiem oddalającym skargę, a zatem reprezentował skarżącą w postępowaniu w pierwszej instancji. Pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku oraz reprezentował skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Mając na uwadze powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.
Z powyższych względów, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit a wyżej powołanego Rozporządzenia w zw. z art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.