Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 maja 2016 r. J.T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego. W skardze skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2016 r. zobowiązano skarżącą do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi do Sądu, wskazana w skardze. Jednocześnie wezwano do podania okoliczności uprawdopodabniających brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, tj. dokumentów potwierdzających, że stan jej zdrowia uniemożliwił wniesienie w terminie skargi do Sądu.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie odebrała ww. wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki.
Stosownie do postanowień art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się zatem za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego.
W niniejszej sprawie, z uwagi na to, że nie zastano skarżącej zastosowano doręczenie w trybie przewidzianym w art. 73 P.p.s.a.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu uważa się za skutecznie doręczone w dniu 11 lipca 2016 r., a zatem termin do wykonania zarządzenia upłynął w dniu 18 lipca 2016 r.
Stosownie do treści art. 86 i 87 P.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżąca - pomimo wezwania - nie wykazała zachowania 7 – dniowego terminu wynikającego z art. 87 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.