Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2013 r. Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] stycznia 1967 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania odszkodowania za wywłaszczoną część nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś stosownie do § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Od decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, której dotyczy skarga przysługiwał skarżącemu, na podstawie art. 127 § 3 kpa, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co prawda decyzja ta zawierała błędne pouczenie o prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, lecz fakt ten pozostaje bez wpływu na kwestię, iż skargę wniesiono na decyzję od której skarga ta nie przysługiwała. Ponadto doręczonym skarżącemu w dniu 26 marca 2013 r. postanowieniem organu z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] decyzja w tym zakresie została sprostowana poprzez pouczenie, że od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy stosownie do art. 127 § 3 kpa.
Jak z niniejszego wynika przedmiotową skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznać należy za niedopuszczalną.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.