Uzasadnienie
Składając zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. I SA/Wa 768/16 odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, skarżąca M. S. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W wypełnionym formularzu PPF wnioskodawczyni przedstawiła jednocześnie swoją sytuację materialną, wyjaśniając, że jest ona trudna i uzasadnia zgłoszone żądanie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych skutkuje zniesieniem na mocy orzeczenia sądowego nałożonego na wnioskodawcę jako stronę obowiązku partycypowania w kosztach toczącego się postępowania sądowego. Wzgląd na powyższe każe przyjąć, że dopuszczalność zwolnienia strony postępowania z kosztów sądowych jest warunkowana tym, czy strona zainteresowana przyznaniem prawa pomocy jest zobowiązana do ponoszenia ww. kosztów. Przy rozpoznawaniu zgłoszonego w niniejszym postępowaniu żądania ten aspekt sprawy ma znaczenie decydujące o tyle, że skarżąca wniosła skargę na decyzję w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a więc rozstrzygnięcie wydane w sprawie dotyczącej pomocy i opieki społecznej (art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), w której z mocy prawa jest ona zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych.
Wobec powyższego wniosek skarżącej obejmujący uzyskanie uprawnienia obejmującego tenże zakres na mocy orzeczenia sądowego niejako powielającego zwolnienie ustawowe, jako bezprzedmiotowy, podlegał pozostawieniu bez rozpatrzenia, a postępowanie w tej części ulegało umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a.