Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1283/07 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...].
W dniu 28 maja 2009 r. R. F. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1283/07. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania, skarżący wskazał, że w związku z faktem, iż zbrodnie komunistyczne nie podlegają przedawnieniu, wnosi o nakazanie Skarbowi Państwa zapłacenia odszkodowania dla właścicieli nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], która została w drodze przemocy zabrana.
Wezwaniem z dnia 4 czerwca 2009 r. zobowiązano skarżącego do wskazania:
- - podstawy wznowienia i jej uzasadnienia;
- - przytoczenia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania przez podanie kiedy strona dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania i
- - nadesłanie 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.
W piśmie z dnia 19 czerwca 2009 r., stanowiącym odpowiedź na ww. wezwanie Sądu, skarżący stwierdził, iż ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu stanowi, że zbrodnie komunistyczne nie ulegają przedawnieniu i zapomnieniu. Zatem ustawa ta uzasadnia złożenie skargi o wznowienie postępowania, celem uzyskania od Skarbu Państwa odszkodowań dla właścicieli za wyrządzone krzywdy.
Skarżący dodał, że o podstawie wznowienia postępowania dowiedział się ze środków przekazu w marcu i kwietniu 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej określana ppsa) w dziale VII przewiduje możliwość wznowienia postępowania sądowego, które zakończone zostało prawomocnym orzeczeniem sądu (wyrokiem bądź postanowieniem), kończącym postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Zastosowanie tego nadzwyczajnego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Przepisy dotyczące wznowienia postępowania zawarte są w art. 270-285 powołanej ustawy. Skarga o wznowienie powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 ppsa).
Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 powołanej ustawy uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie. Natomiast uzasadnienie podstawy wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia, a w przypadku podstaw restytucyjnych, również określenie, jaki wpływ mają te okoliczności na rozstrzygnięcie sprawy.
W myśl art. 277 ppsa skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Zgodnie z art. 280 § 1 powołanej ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Sąd dokonuje powyższej oceny na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze o wznowienie postępowania. W związku z czym wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest wykazać w niej przesłanki dopuszczalności wznowienia.
R. F. we wniesionej przez siebie skardze o wznowienie postępowania nie wskazał ustawowej podstawy wznowienia i jej uzasadnienia.
W piśmie z dnia 19 czerwca 2009 r. podał termin, w którym dowiedział się o przyczynie wznowienia postępowania, tj. marzec i kwiecień 2009 r. - nie uzupełnił jednak wszystkich braków formalnych skargi, mimo że został do tego zobowiązany przez Sąd wezwaniem z dnia 4 czerwca 2009 r., tj. nie wskazał ustawowej podstawy wznowienia i jej uzasadnienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 2011/06).
Mając powyższe na uwadze, mimo zachowania przez skarżącego terminu określonego w art. 277 ppsa, należało skargę o wznowienie postępowania odrzucić.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. orzekł jak w sentencji.