Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu odwołania Agencji [...] w W. (dalej powoływana jako skarżąca Agencja) od decyzji Starosty P. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości umorzyło postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa.
Stan faktyczny
- 1. Starosta P. decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. orzekł o przekształceniu przysługującego J. K. i H. K. prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] pow. [...] m2, KW nr [...], położonej w P.
- 2. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca Agencja podnosząc brak podstaw prawnych do wydania decyzji o przekształceniu nieruchomości w uwagi na niespełnienie przesłanek określonych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz.1459 ze zm.).
- 3. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. umorzyło postępowanie odwoławcze uznając, że Agencja nie posiada przymiotu strony.
- 4. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agencja [...], w której zrzuciła naruszenie art. 28 kpa, poprzez błędne ustalenie braku przymiotu strony skarżącej oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa i wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty P. W uzasadnieniu skargi wskazano, że działająca na rzecz Skarbu Państwa Agencja ma interes prawny do występowania w niniejszym postępowaniu. Ponadto skarżąca Agencja zakwestionowała prawidłowość sporządzonego w niniejszej sprawie operatu szacunkowego.
- 5. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
- 6. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1033/08 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, wydana ona została z naruszeniem przepisów o właściwości, gdyż organem właściwym do rozpoznania odwołania Agencji od decyzji Starosty P. winien być Wojewoda [...], a nie Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
- 7. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 255/09 uchylił powołany wyrok z dnia 12 listopada 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazując Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
1. Zgodnie z treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009 r. sygn. I OSK 255/09 stanął na stanowisku, że Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. było w niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia odwołania skarżącej Agencji i z tego powodu uchylił wcześniejszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Oznacza to, że obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny winien rozpatrzeć merytoryczną zasadność złożonej skargi.
2. Sąd orzekający stanął na stanowisku, że analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na zasadność skargi. Zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze zapadła bowiem z naruszeniem prawa materialnego, czyli art. 1 ust. 1 i art. 5 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128, ze zm.) oraz z naruszeniem art. 28 i art. 138 § 1 pkt 3 kpa.
3. Z bezspornych w sprawie ustaleń wynika, że przedmiotem przekształcenia w niniejszej sprawie była nieruchomość rolna wchodząca w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 1 i art. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy Skarb Państwa powierza Agencji [...] (dalej: A.) wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz w stosunku do tego mienia. Przy czym zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, A. obejmując we władanie powierzone składniki mienia Skarbu Państwa, wykonuje we własnym imieniu prawa i obowiązki z nimi związane w stosunku do osób trzecich, jak również we własnym imieniu wykonuje związane z tymi składnikami obowiązki publicznoprawne i korzysta z takich samych uprawnień jak każdy właściciel (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 1994 r., sygn. akt II SA 241/92 ONSA 1995/2/67, wyrok z dnia 2 czerwca 1997 r., sygn. akt I SA 1335/95, ONSA 1998/2/59).
4. W świetle powyższych okoliczności należy uznać, że zaskarżona decyzja naruszająca postępowanie odwoławcze, jako zainicjowane przez podmiot nie będący stroną zapadła z naruszeniem wskazanych na wstępie przepisów. W tym stanie sprawy zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze wydana została z naruszeniem prawa materialnego - art. 1 ust. 1 i art. 5 ustawy z dnia 19 października 1991 r. oraz z naruszeniem przepisów postępowania - art. 28 i art. 138 § 1 pkt 3 kpa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
5. Ponownie rozpatrując odwołanie skarżącej Agencji organ odwoławczy będzie miał na względzie ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu oraz fakt, że w trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego nastąpiła na mocy przepisów ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (art. 3, Dz. U. Nr 206, poz. 1590) zmiana obowiązujących przepisów prawa, w tym i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wskazująca wojewodę jako organ odwoławczy od decyzji starosty (art. 3 ust. 3a tej ustawy).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. a i c, art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji