Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. H. S. reprezentowana przez radcę prawnego [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 5/14, mocą którego Sąd uwzględnił skargę ww. osoby na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...] (obecnie [...]), oznaczoną hip. "[...]" dz. [...], [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. poinformowano stronę, iż w prowadzonym postępowaniu konieczne jest wykonanie operatu szacunkowego, określającego wartość nieruchomości oraz zabezpieczenie środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania. Organ określił także przewidywany termin wydania decyzji do dnia 30 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku, uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że wyrokiem z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 5/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę H. S. na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...] (obecnie [...]), oznaczoną hip. "[...]" dz. [...], [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z dnia 16 maja 2014 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Prezydentowi W. w dniu 20 sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-40 akt sprawy I SAB/Wa 5/14). Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upływał zatem z dniem 20 października 2014 r. Tymczasem do dnia rozpoznania przez Sąd skargi w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny, tj. do dnia 23 października 2015 r., organ administracji publicznej nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem z dnia 16 maja 2014 r. Sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość, nie została zatem rozstrzygnięta.
Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został również drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym art. 154 § 1 P.p.s.a., dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się bowiem pismo strony skarżącej z dnia 13 kwietnia 2015 r., którym wezwano Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 16 maja 2014 r. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki, uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie Prezydentowi W. grzywny.
Stosownie natomiast do treści art. 154 § 6 P.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W okolicznościach niniejszej sprawy, tj. biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem z dnia 16 maja 2014 r., Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł (słownie: tysiąc złotych) jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie przedmiotowego wyroku.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i § 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.