Uzasadnienie
K.W. wniosła w dniu 5 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], uzupełnioną postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Zarządzeniami z dnia 28 lutego 2014 r. Sąd zobowiązał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez nadesłanie 1779 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania skarżąca odebrała w dniu 5 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-12 akt sądowych).
Jak wynika z pisma Oddziału Finansowo–Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2014 r., do sprawy o sygn. akt I SA/Wa 775/14 nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 200 zł. Do dnia dzisiejszego nie nadesłano również odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponadto stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wykonała zarządzeń Sądu z dnia 28 lutego 2014 r., ponieważ nie uiściła wpisu sądowego od wniesionej skargi z dnia 4 lutego 2014 r. w wysokości 200 zł, jak również nie nadesłała jej odpisów. Termin na wykonanie powyższych zarządzeń upłynął natomiast w dniu 14 kwietnia 2014 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.