Uzasadnienie
A. K., Z. K. i U. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], wydane w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 776/15 odrzucił skargę, z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym przez Sąd terminie.
Orzeczenie to zostało doręczone A. K. - działającemu w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących - w dniu 8 września 2015 r.
Pismem nadanym w dniu 13 września 2015 r. (data stempla pocztowego) wskazana uprzednio osoba wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi uzasadniając, że uchybienie terminu nastąpiło z uwagi na brak wiedzy o tym, że skarga ta jest wpisana pod sygnaturą I SA/Wa 776/15. Wnioskodawca podniósł, iż uiścił wpis sądowy od skargi w dniu 8 lipca 2015 r., podając sygnaturę I SA/Wa 775/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;
- 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;
- 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;
- 5) uchybienie terminowi powoduje powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ppsa).
Natomiast zgodnie z art. 88 tej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie uprawdopodobniła ona jednak, że uchybienie ww. terminu nastąpiło bez jej winy.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (np. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy - T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza, postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2003, s. 362. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie NSA.
Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Wydaw. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Jako brak winy nie mogą zostać zakwalifikowane - nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie dokonującej czynności. Podkreślenia wymaga, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem.
Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W świetle powyższego nie można zatem przyjąć, że strona skarżąca bez swojej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia braków fiskalnych skargi.
Sąd uznał, że wniosek został złożony z zachowaniem 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Skarżący, wnosząc bowiem o przywrócenie terminu wskazał, że nie miał wiedzy, iż skarga została wpisana pod sygnaturą I SA/Wa 776/15, przy czym uiścił on wpis od skargi zarejestrowanej pod sygnaturą I SA/Wa 775/15.
Sąd uznał, biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 8 września 2015 r., tj. w dniu w którym skarżącemu zostało doręczone postanowienie odrzucające skargę z dnia 25 sierpnia 2015 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 13 września 2015 r., tj. z zachowaniem 7 dniowego, ustawowego terminu do jego wniesienia.
Jednak w świetle wyjaśnień wnioskodawcy nie można uznać, że uprawdopodobnione zostało, iż wystąpiła przyczyna uniemożliwiająca skarżącemu wykonanie zarządzenia Sądu.
Wskazać bowiem należy, że skarżący złożyli dwie skargi. Jedna z nich została zarejestrowana pod niniejszą sygnaturą, a druga pod sygnatura akt I SA/Wa 775/15. We wskazanej sprawie, jak i w niniejszej, skarżący zostali wezwanni do uiszczenia wpisu od skargi. W sprawie o sygnaturze akt I SA/Wa 775/15 wpis został uiszczony w dacie wskazanej przez stronę we wniosku. Jednak w sprawie I SA/Wa 776/15 braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie.
W tych okolicznościach wskazany brak wiedzy nie miał miejsca, bowiem skarżący - co wynika z akt sądowych niniejszej sprawy - odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, co potwierdza podpis dorosłego domownika na poświadczeniu odbioru tej przesyłki (k. 19 akt sądowych). Reasumując skarżącemu zostały zatem doręczone 2 wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Sądowi znany jest z urzędu fakt, że wezwanie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 775/15 odebrał on osobiście w dniu 7 lipca 2015 r.
Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.