Uzasadnienie
E. P. i H. P. wnieśli w dniu 14 lutego 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania.
W dniu 15 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo adwokata P. K. pełnomocnika skarżącej E. P. oraz M. P. i S. P. - spadkobierców zmarłego H. P. - w którym, pełnomocnik w imieniu skarżących cofa skargę.
Na rozprawie w dniu 16 czerwca 2005 r. adwokat P. K. oświadczył, że popiera powyższy wniosek, cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc z dniem 1 stycznia 2004 r. - na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) -Sądem właściwym do rozpoznania skargi E. P. i H. P., zważył, co następuje.
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) daje skarżącemu możliwość rozporządzania skargą również po jej wniesieniu do sądu. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania z postępowania sądowego cofając skargę.
Skarżący mogli więc cofnąć skargi. Sąd natomiast nie stwierdza niedopuszczalności ich cofnięcia, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd postanowił, jak w sentencji.