Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2006 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania D. K. z dnia 7 lutego 2006r. od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2006r. numer [...] w sprawie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej na syna P. K. - uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał, że stosownie do dyspozycji art. 6 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zasada ta na gruncie postępowania administracyjnego nakłada na organy administracji publicznej obowiązek opierania podejmowanych przez nie rozstrzygnięć o przypisy obowiązującego prawa, w tym - do stosowania reguł dotyczących należytego umocowania do wydawania aktów (decyzji czy postanowień) administracyjnych.
W myśl art. lla ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 200l r., nr 142, poz. 1591, z późń zm.), organami gminy są wójt (burmistrz, prezydent miasta). Ust. 3 powołanego przepisu nadmienia, że ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz prezydenta miasta.
Art. 30 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje wójt, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej; jednocześnie ust. 2 tegoż przepisu stwierdza, że wójt może upoważnić swoich zastępców lub innych pracowników urzędu gminy do wydawania decyzji administracyjnych, o których mowa w ust. 1, w imieniu wójta.
Powyższe regulacje- zdaniem organu administracji -jednoznacznie wskazują na to, że tylko wójt (burmistrz, prezydent miasta) może skutecznie upoważnić zastępców lub pracowników do wydawania - w swoim imieniu - indywidualnych decyzji administracyjnych. W sytuacjach zaś, gdy osoba udzielająca pełnomocnictwa z jakiejkolwiek przyczyny utraci uprawnienie do wydawania decyzji administracyjnych (np. w wyniku wygaśnięcia mandatu), to osoba, której pełnomocnictwa do określonego działania udzielono, uprawnienia swe, nadane w drodze udzielenia pełnomocnictwa, również traci. Według Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wraz z wygaśnięciem mandatu wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wygasają wszystkie pełnomocnictwa do działania w imieniu osoby, której mandat jako wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wygasł.
Z posiadanej przez organ II instancji z urzędu wiedzy wynika, że Prezydent W. L. K. złożył w dniu 22 grudnia 2005 r. rezygnację ze sprawowanej funkcji. Tym był to ostatni dzień, w którym L. K. posiadał mandat do pełnienia urzędu Prezydenta W. Od dnia 23 grudnia 2005 r. stanowisko to pozostawało nie obsadzone. Organ administracji uznał zatem, że wraz z wygaśnięciem mandatu L. K. odwołani zostali - z mocy prawa - wszyscy jego zastępcy, wygasły również wszystkie pełnomocnictwa udzielone pracownikom Urzędu W. do działania w jego imieniu. W dacie wydania decyzji przez organ I instancji ([...] stycznia 2006 r.) nie została wyznaczona osoba do pełnienia funkcji Prezydenta W. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że w tej dacie S. W. (Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]), była upoważniona do działania w imieniu Prezydenta W., w szczególności - do wydawania w jego imieniu decyzji administracyjnych.
Powyższe rozważania, według organu II instancji, oznaczają, że zaskarżona decyzja obarczona jest wadą uniemożliwiającą pozostawienie jej w obrocie prawnym, w związku z czym należało uchylić zaskarżoną decyzję, a obowiązkiem organu I instancji będzie powtórzenie postępowania w sprawie i wydanie decyzji, z powołaniem się na nowe konkretne upoważnienie do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu Prezydenta Miasta W. i dołączenie tego dokumentu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła D. K., wnosząc o ponowne rozpatrzenie odmowy przyznania na rzecz jej syna P. K. zaliczki alimentacyjnej. W skardze podała informacje dotyczące sytuacji materialnej jej rodziny. Podniosła również, że decyzja odmawiająca przyznania zaliczki alimentacyjnej jest krzywdząca dla niej, gdyż pozbawia ją dochodów przeznaczanych na wydatki związane z nauką syna. W konkluzji skargi wniosła o rozpatrzenie kwestii, czy słusznie pozbawiono ją i syna P. K. środków utrzymania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Decyzja wydana na podstawie art. 138 § 2 kpa przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] lutego 2006 roku, uchylająca decyzję Prezydenta Miasta W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 roku i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji- określana jest w nauce prawa administracyjnego jako decyzja kasacyjna. Decyzja kasacyjna nie rozstrzyga sprawy ani merytorycznie, ani niemerytorycznie, ograniczając się jedynie do ponownego otwarcia drogi postępowania w sprawie przed organem I instancji. Skutkiem procesowym zastosowania przez organ odwoławczy kompetencji kasacyjnych na podstawie art. 138 §2 kpa jest powrót sprawy indywidualnej do etapu postępowanie przed organem I instancji. Wydanie decyzji z dnia [...] marca 2006 roku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. spowodowało wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Prezydenta Miasta W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 roku.
W takiej sytuacji pozostał do rozpoznania wniosek skarżącej D. K. z dnia 8 grudnia 2005 roku o ustalenie prawa do zaliczki alimentacyjnej dla P. K. Z akt administracyjnych wynika zaś, że w dniu [...] marca 2006 roku Prezydent Miasta W., po ponownym rozpatrzeniu wniosku złożonego przez D. K. w dniu 8 grudnia 2005 roku, wydał decyzję nr [...] odmawiającą ponownie B. K. świadczenia w formie zaliczki alimentacyjnej dla P. K. Taka sytuacja, zdaniem sądu, powoduje, że ocena przez wojewódzki sąd administracyjny, decyzji kasacyjnej z dnia [...] marca 2006 roku wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. Nr 153, poz. 1269) przestała być aktualna. Od decyzji organu I instancji, wydanej po ponownym rozpatrzeniu sprawy, służy bowiem stronie odwołanie na zasadach ogólnych.
W takiej sytuacji należy uznać, że rozpoznanie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2006 roku stało się bezprzedmiotowe, a postępowanie sądowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Umorzenie postępowania oznacza bowiem przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Tadeusz Wosia. Wydawnictwo Prawnicze 2005 str.494).
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 161§1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.