Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 24 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona skarga Fundacji [...] w W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie placówki bez zezwolenia.
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 784/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Fundacji [...] w W. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, polegających na podpisaniu skargi przez upoważnioną osobę, w wyznaczonym terminie. Skarga została podpisana przez E. G., która nie spełniała przesłanek z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi.
Przy piśmie z dnia 7 sierpnia 2008 r. skarżąca Fundacja przesłała podpisany przez właściwą osobę odpis skargi. Następnie pismem z dnia 4 września 2008 r. wystąpiła z prośbą o potraktowanie w/w pisma, jako prośby o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi.
W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że nigdy nie miała do czynienia ze sprawami tego rodzaju, a w postępowaniu przed Wojewodą [...], a następnie Ministrem Pracy i Polityki Społecznej Fundacja była reprezentowana przez E. G. i nikt tego nie kwestionował.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
- 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;
- 2) wniosek ten zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin;
- 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;
- 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2).
Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004 r. kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Chodziło więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącego, a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę do przywrócenia terminu. W orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
W świetle powyższego brak pozostawienia dla właściwej osoby upoważnienia, w czasie nieobecności osoby reprezentującej podmiot, do podpisywania pism kierowanych do Sądu nie wyłącza braku winy w uchybieniu terminu. Nie wyłącza braku winy również nieznajomość prawa. Skarżąca nie wskazała przyczyny uzasadniającej przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ przywrócić termin można tylko i wyłącznie w przypadku gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.