Uzasadnienie
K.R. wniosła w dniu 27 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], uzupełnioną postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze wskazała, że jest spadkobiercą posiadaczy samoistnych nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją.
Zarządzeniami z dnia 28 lutego 2014 r. Sąd zobowiązał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez nadesłanie 1779 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania skarżąca odebrała w dniu 2 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-20 akt sądowych).
Jak wynika z pisma Oddziału Finansowo–Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2014 r., do sprawy o sygn. akt I SA/Wa 791/14 nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 200 zł. Do dnia dzisiejszego nie nadesłano również odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponadto stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wykonała zarządzeń Sądu z dnia 28 lutego 2014 r., ponieważ nie uiściła wpisu sądowego od wniesionej skargi z dnia 27 stycznia 2014 r. w wysokości 200 zł, jak również nie nadesłała jej odpisów. Termin na wykonanie powyższych zarządzeń upłynął natomiast w dniu 9 kwietnia 2014 r.
Wskazać również należy, że stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ drugiej instancji nie uznał skarżącej za stronę postępowania, w związku z czym decyzje wydane w sprawie nie zostały jej przesłane.
Stwierdzić zatem należy, że wnosząca skargę nie była stroną postępowania administracyjnego, wobec czego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Sąd wskazuje jednocześnie, że posiadacz samoistny, który uzyska prawomocne postanowienie sądu stwierdzające zasiedzenie nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, będzie mógł wystąpić do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., zgłaszając swój udział w charakterze uczestnika postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.