Uzasadnienie
Prezydent Miast [...] decyzją z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], wydaną w przedmiocie uchylenia świadczenia wychowawczego na dziecko.
Skargę na powyższe orzeczenie organu II instancji złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. B. Wniosła w niej o wstrzymanie wykonania ww. decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a w przypadku braku uwzględnienia tego wniosku wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji przez Sąd.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło wstrzymania wykonania ww. decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Ze wskazanego powyżej przepisu wynika zatem, że strona powinna uprawdopodobnić istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku wykonania aktu administracyjnego. Ponadto z regulacji tej należy wywieść, że nawet mimo wywiązania się strony ze wskazanego uprzednio obowiązku, sąd nie jest zobligowany do wstrzymania wykonania aktu.
Badając całokształt okoliczności sprawy uznać należało, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, wydanych w II i I instancji, skarżąca nie wskazała na czym w jej przypadku polega niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe okoliczności nie wynikają także z akt administracyjnych sprawy.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.