Uzasadnienie
B. T. i Ł. T., reprezentowani przez pełnomocnika adw. T. T., wnieśli w dniu 16 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] maja 1993 r., nr [...].
Uchwałą tą Rada Miejska w G., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. nr 16. poz. 95 ze zm.) oraz art. 4 ust. 9 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. nr 30, poz. 127 ze zm.) postanowiła dokonać zamiany gruntu oznaczonego numerem ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] m2, stanowiącego własność Spółdzielni [...] w G., na działkę gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] m2, stanowiącą własność gminy miejskiej G. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w G. wniosła o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia wniosku o jej odrzucenie, organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określa, że w przypadkach określonych w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z powyższego uregulowań wynika, że dopuszczalność złożenia skargi do sądu administracyjnego uzależniona została od wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa kwestionowanym aktem.
Jednocześnie należy zważyć, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest surogatem środków odwoławczych, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 ppsa. Każdy ze wspomnianych środków odwoławczych stanowi realizację prawa podmiotowego strony do kwestionowania określonego aktu, ale tylko raz w określonej fazie postępowania. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest surogatem środka odwoławczego, to nie może być traktowane inaczej niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym.
Nie można zatem uznać, że ten sam podmiot jest uprawniony wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały. A zatem, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie są wezwaniami w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2002 r. - sygn. akt OSA 2/2002, ONSA 2003/1/2).
W przedmiotowej sprawie należy podkreślić, iż skarżący B. T. i Ł. T., reprezentowani przez pełnomocnika adwokata T. T., w dniu 27 kwietnia 2009 r. (w wezwaniu błędnie podano datę 2008 r.) wezwali Radę Miasta G. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą z dnia [...] maja 1993 r., nr [...]. Rada Miejska w G. pismem z dnia 28 maja 2009 roku uznała wezwanie za niezasadne. Skarga na uchwałę z dnia [...] maja 1993 r. wniesiona przez skarżących B. T. i Ł. T. postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1343/09 została odrzucona z powodu jej nienależytego opłacenia. Postanowienie wydane w sprawie I SA/Wa 1343/09 nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne z dniem 5 listopada 2009 roku.
Następnie pismem z dnia 30 listopada 2009 roku skarżący ponownie wezwali Radę Miasta G. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą z dnia [...] maja 1993 roku. Pismem z dnia 11 grudnia 2009 roku Rada Miejska w G. ponownie uznała wezwanie za niezasadne. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 16 grudnia 2009 roku, zaś w dniu 15 stycznia 2010 r. została wniesiona skarga na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] maja 1993 r. Należy jednak zauważyć, że to właśnie od daty doręczenia pierwszej odpowiedzi przez Radę Miejską w G. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (doręczonej pełnomocnikowi skarżących w dniu 24 czerwca 2009 r.) zaczął biec trzydziestodniowy termin określony w art. 52 § 2 ppsa do wniesienia skargi na uchwałę z dnia 6 maja 1993 r. Zatem skarga wniesiona ponownie w dniu 16 stycznia 2010 roku winna zostać odrzucona jako wniesiono po upływie terminu do jej wniesienia.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.