Uzasadnienie
E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] października 2010 r., nr [...], którą organ odmówił jej potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez S. S. nieruchomości poza obecnymi granicami RP.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu E. S. ujawniła, że postaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką. Źródłem utrzymania rodziny jest renta rodzinna skarżącej wypłacana w wysokości [...] zł oraz świadczenie pielęgnacyjne wypłacane córce z tytułu opieki nad matką w wysokości [...] zł. Łącznie jest to kwota brutto [...] zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że rodzina jest zadłużona w banku na kwotę [...] zł, rata kredytu matki to kwota [...] zł. Skarżąca ujawniła również, że rodzina ponosi wydatki na zakup leków – przeciętnie miesięcznie wydaje [...] zł, na wydatki czynszowe ok. [...] zł miesięcznie, na prąd – [...] zł miesięcznie, na gaz – [...] zł miesięcznie, telefon – [...] zł, składki na PZU. Po opłaceniu wszystkich wydatków na życie pozostaje kwota [...] zł dla dwóch osób.
Rozpoznając zatem wniosek E. S. na wstępie zaznaczyć należy, że prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając na uwadze wykazany dochód brutto rodziny, a w szczególności wykazane wydatki, nie byłaby ona w stanie samodzielne opłacić zarówno kosztów sądowych jak i kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.