Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku M.M. (dalej jako: skarżący) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], wstrzymujące wykonanie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], ustanawiającej prawo użytkowania wieczystego na lat 99 do gruntu niezabudowanego o pow. [...], stanowiącego działkę nr [...], z obrębu [...], położonego w [...] przy ul. [...] (dawniej [...] - [...] c.d. Hip. Nr [...]) na rzecz: C.C. w udziale [...], M.M. w udziale [...], nieznanej z miejsca pobytu i reprezentowanej przez M.M. F.A. w udziale [...] części.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wyjaśniło, że zgodnie z art. 159 § 1 kpa organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa.
Kolegium wskazało, że w rozpoznawanej sprawie postępowanie nadzorcze dotyczące decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2010 r. zostało wszczęte urzędu z uwagi na wystąpienie przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 2 kpa - rażącego naruszenia prawa, z uwagi na skierowanie kontrolowanej decyzji do nieżyjącej strony. W ocenie Kolegium, występuje prawdopodobieństwo, że przedmiotowa decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa.
Tym samym organ uznał, że zachodzą przesłanki z art. 159 § 1 kpa uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji objętej postępowaniem nieważnościowym.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący, podnosząc, że decyzja z dnia [...] maja 2010 r. skierowana została do wszystkich stron postępowania, wobec czego nie zachodzą przesłanki określone w art. 156 § 1 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] lipca 2016 r. nie naruszają prawa.
W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 159 § 1 kpa, wstrzymało wykonanie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2010 r. ustanawiającej prawo użytkowania wieczystego do opisanego wyżej gruntu położonego w [...] przy ul. [...] na rzecz osób szczegółowo wskazanych w decyzji uznając, że w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo, iż decyzja z dnia [...] maja 2010 r. dotknięta jest wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Zdaniem Sądu stanowisko organu jest prawidłowe.
Zgodnie z treścią art. 159 § 1 kpa organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest obligatoryjne, o ile organ stwierdzi prawdopodobieństwo wystąpienia wady określonej w art. 156 § 1 kpa. Skoro bowiem celem instytucji stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest wyeliminowanie z obrotu decyzji dotkniętej ciężka wadą, to organ właściwy w sprawie ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji nieważnej, by pomniejszyć jej negatywne skutki, które mogłyby wystąpić do czasu wydania decyzji stwierdzającej nieważność. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji powinno zostać podjęte niezależnie od stopnia prawdopodobieństwa.
Wskazuje się ponadto – jak słusznie zauważył organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - że do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie powołanego art. 159 § 1 kpa nie jest konieczne wykazanie przez organ, że decyzja jest wadliwa. Wyjaśnienie tej kwestii następuje bowiem dopiero w trakcie dalszego postępowania prowadzonego w trybie art. 156 § 1 kpa. Innymi słowy, wydając postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji organ nie musi mieć pewności, że decyzja dotknięta jest kwalifikowaną wadą, określoną w art. 156 § 1 kpa. Wystarczy tu jedynie uzasadnione przypuszczenie (prawdopodobieństwo) wystąpienia takiej wady.
W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że zachodzi prawdopodobieństwo stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2010 r. z przyczyny określonej w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Organ wskazał jednocześnie, że z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] czerwca 1974 r. zmarła F.A. – dawna współwłaścicielka nieruchomości.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] lipca 2016 r. są zgodne z prawem. Skoro w sprawie zaistniało prawdopodobieństwo wystąpienia jednej z przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa, to oczywiste jest, że obowiązkiem organu było wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji. Złożona skarga jest więc bezzasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia.
Na marginesie zauważyć należy, że wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 159 § 1 kpa nie przesądza o stwierdzeniu nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2010 r. Udowodnienie istnienia bądź nieistnienia kwalifikowanych wad postępowania w sprawie nastąpi w dalszej części postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie nadzoru.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 P.p.s.a.