Uzasadnienie
Wojewoda [...] (dalej jako "Wojewoda" lub "organ") postanowieniem z [...] marca 2018 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia K. W. (dalej jako "skarżąca") na postanowienie Starosty [...] (dalej jako "Starosta") z [...] lutego 2018 r. nr [...] odmawiające wyłączenie pełnomocnika [...] S.A. z siedzibą w [...] od udziału w postępowaniu dotyczącym ustalenia odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości oraz wartości szkód w pożytkach z nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...], oznaczonej jako dz. nr [...], nr [...] i nr [...] w związku z realizacją celu publicznego.
Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Skarżąca wnioskiem z 18 października 2017 r. (wniesionym do protokołu w trakcie oględzin przedmiotowej nieruchomości) wystąpiła o wyłączenie P. Z. - pełnomocnika [...] S.A. z siedzibą w [...] od udziału w toczącym się postępowaniu odszkodowawczym.
Starosta postanowieniem z [...] lutego 2018 r. odmówił wyłączenia ww. osoby od udziału w przedmiotowym postępowaniu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że stronami niniejszego postępowania, w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (wówczas Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", są skarżąca oraz [...] S.A. z siedzibą w [...], w imieniu których działa P. Z.. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 24-27, wyróżnia instytucje wyłączenia: organu administracji publicznej, pracownika takiego organu i członka organu kolegialnego. Przepisy nie przewidują natomiast wyłączenia od udziału w sprawie strony postępowania lub jej pełnomocnika. Z powyższych przyczyn skarżąca nie może domagać się wyłączenia pełnomocnika innej strony postępowania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i wskazała, że nie wyrażała zgody, aby P. Z. uczestniczył w szacowaniu strat na nieruchomości stanowiącej jej własność.
Wojewoda postanowieniem z [...] marca 2018 r., działając na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdził niedopuszczalność powyższego zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, jeśli kodeks tak stanowi. Na postanowienie organu w sprawie wyłączenia od udziału w postępowaniu, zażalenie nie przysługuje, o czym strony zostały pouczone przez Starostę w zaskarżonym postanowieniu, jak również o tym, że można je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W tej sytuacji konieczne stało się stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia skarżącej na postanowienie z [...] lutego 2018 r.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, zarzucając Wojewodzie naruszenie art. 77 § 1 K.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jak również nie odniesienie się zarzutów zażalenia. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w postępowaniu o ustalenie odszkodowania z tytułu wartości szkód i utraty wartości nieruchomości brał udział pełnomocnik [...] S.A., do którego działań skarżąca od początku miała zastrzeżenia, bowiem nie wykazywał się wystarczającą wiedzą o wykonanej na nieruchomości inwestycji, jak też o szkodach inwestycją tą spowodowanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
W myśl art. 134 w zw. z art. 126 K.p.a. organ stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na tle przepisu art. 134 K.p.a. wyróżnić można przyczyny niedopuszczalności zażalenia - przedmiotowe i podmiotowe. Do przyczyn przedmiotowych należą przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. Natomiast do przyczyn podmiotowych zalicza się sytuacje, gdy zażalenie wniesione zostaje przez osobę nie mającą legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia Organ, do którego wpływa zażalenie, jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać jego dopuszczalność oraz stwierdzić, czy nie nastąpiło uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia. Wniesienie zażalenia, w sytuacji gdy stronie postępowania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia skutkuje wydaniem postanowienia o niedopuszczalności zażalenia.
Jak wynika z art. 141 § 1 K.p.a. prawo do złożenia zażalenia przysługuje na wydane w toku postępowania postanowienia, gdy kodeks tak stanowi. W przypadkach, kiedy na postanowienie nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć rozstrzygnięcie, zawarte w niezaskarżalnym zażaleniem postanowieniu, tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 K.p.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła zażalenie na wydane na podstawie art. 24 K.p.a. postanowienie o odmowie wyłączenia pełnomocnika [...] S.A. z siedzibą w [...] od udziału w postępowaniu. Na postanowienie w przedmiocie wyłączenia od udziału w sprawie, wydane na podstawie art. 24 K.p.a., zażalenie nie przysługuje. Jest to bowiem ten rodzaj postanowienia, który może zostać zaskarżony jedynie wraz z odwołaniem od decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty.
Zasadnie zatem Wojewoda stwierdził w rozpoznawanej sprawie, na podstawie art. 134 K.p.a., niedopuszczalność ww. zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to przepisy pozwalają na rozpoznanie sprawy we wskazanym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.