Uzasadnienie
J. W. pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], którą umorzył postępowanie w zakresie wniosku J. W. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej: W. W. w kwocie [...] zł oraz odmówił umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej: W. W. w kwocie [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami biegnącymi do dnia spłaty.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wskazał, że w dniu [...] marca 2016 r. wpłynęło odwołanie J. W. od decyzji z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], natomiast w dniu [...] kwietnia 2016 r. J. W. wniósł przedmiotową skargę (sprzeciw) kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która w ślad za odwołaniem, została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Jednocześnie stwierdził, że z uwagi na okoliczność, że decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymało w mocy ww. decyzję z dnia [...] marca 2016 r., wniesioną skargę należało przekazać do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służył one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się natomiast sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przepisy te wyrażają generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji.
Poza tym zgodnie z art. 53 § 1 Ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Takim rozstrzygnięciem jest decyzja organu odwoławczego, a nie decyzja organu I instancji.
Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że skarżący kwestionuje decyzje Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2016 r. Od decyzji niniejszej stronie przysługiwało odwołanie, a nie skarga.
Poza tym skarga niniejsza została wniesiona przedwcześnie. Odwołanie od ww. decyzji Prezydenta, zostało rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...]. Natomiast niniejsza skarga została sporządzona w dniu [...] kwietnia 2016 r. i w tym samym dniu została wniesiona drogą pocztową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezydenta [...].
Już tylko na marginesie wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest władny umorzyć zadłużenia alimentacyjnego, o co wnosił skarżący, gdyż należy to do kompetencji organów administracji publicznej.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając skargę za niedopuszczalną, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa postanowił, jak w sentencji.