Uzasadnienie
Z. K. wniósł w dniu [...] marca 2005 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 roku w sprawie oznaczonej nr [...] doręczoną w dniu [...] lutego 2005 roku, utrzymującą w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2002 roku".
W wykonaniu zarządzenia Sądu skarżący został wezwany w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia jej braków formalnych poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi. Ze znajdującej się w aktach sprawy notatki urzędowej wynika, że do dnia 14 czerwca 2005 roku (termin do uzupełnienia braków wobec doręczania stronie wezwania w dniu 10 maja 2005 roku, upłynął w dniu 17 maja 2005 roku) skarżący nie wykonał wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności. Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że decyzja o oznaczonym numerze przez skarżącego nie istnieje. Skarżący, w zakreślonym przez sąd terminie, nie uzupełnił braków formalnych złożonej skargi, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.
Dodatkowo wskazać należy, że Z. K. zaskarżył do sądu decyzję, którą Minister Infrastruktury wydał działając jako organ pierwszej instancji, bowiem w aktach sprawy znajduje się decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2005 roku nr [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2004 roku. Zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Tym samym zaskarżenie pierwszoinstancyjnej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 roku, nr [...], od której przysługiwało stronie złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i z którego to środka zaskarżenia strona skorzystała, jest niedopuszczalne i musiałoby skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy.