Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 840/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Dorota Apostolidis przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. i T. C. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 840/12
Sprawa
w sprawie ze skargi Z. Z. i T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia odmówić wykładni wyroku.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 3 października 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. Z. i T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości.

W dniu 21 listopada 2012 r., Z. Z. i T. C. skierowały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wykładnię wyroku. We wniosku tym wskazały, że interpretacji wymaga stwierdzenie Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 października 2012 r., w zakresie trybu wydania "odrębnej decyzji w sprawie odszkodowania" oraz sposobie "motywowania organu do wydania odrębnej decyzji". Zdaniem skarżących z uzasadnienia wyroku nie wynika nadal w jakim trybie i w jakiej formie miałaby być wydana odrębna decyzja w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

Art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

We wniosku o wykładnię wyroku Z. Z. i T. C. domagają się zinterpretowania stwierdzenia Sądu w zakresie trybu wydania "odrębnej decyzji w sprawie odszkodowania" oraz sposobie "motywowania organu do wydania odrębnej decyzji".

W ocenie Sądu wspomniany zwrot nie wymaga wykładni. Znaczenie poszczególnych słów użytych w ww. wyrażeniu nie wydaje się być wieloznaczne. Przy czym Sąd w uzasadnieniu wyroku wyraźnie zauważa, że w piśmie z dnia [...] lipca 1985 r., zgłoszone zostały dwa wnioski stąd wynika obowiązek rozstrzygnięcia ich obu przez organ.

W słowniku języka polskiego (Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 2003) zwrot "odrębny" oznacza – oddzielny, osobny, zaś określenie "motywowanie" należy rozmieć jako argumentowanie, przekonywanie, uzasadnianie. Zatem w tym kontekście należy rozumieć sformułowania użyte w wydanym wyroku przy uwzględnieniu tego, że czynności podejmowane przez organy muszą się mieścić w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym przepisy procedury administracyjnej.

Na marginesie wskazać również należy, że w orzecznictwie sądów ukształtował się pogląd, że wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienie SN z 8 stycznia 1998 r., III AO 25/97, OSNP 99/4, p.151).

Nie znajdując zatem podstaw do zastosowania art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 3 października 2012 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.