Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą wpłynął w dniu 6 czerwca 2017 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest matką samotnie wychowującą [...] nieletnich dzieci. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest renta przyznana dzieciom po zmarłym ojcu w łącznej kwocie [...] zł. oraz zasiłki rodzinne ze świadczeń rodzinnych w wysokości [...]zł. Łącznie miesięczny dochód [...] - osobowej rodziny wynosi [...] zł. netto miesięcznie.
Wnioskodawczyni podała, że posiada zaległości w płatności czynszu w wysokości [...] zł. Wskazała, że miesięcznie przeznacza na opłaty za mieszkanie i media kwotę [...] zł, na energię elektryczną [...] zł, na usługi ortodontyczne dla jednej córki [...] zł, oraz na usługi stomatologiczne dla drugiej córki [...] zł.
Wnioskodawczyni podała, że nie posiada żadnego majątku, nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności, wierzytelności, czy przedmiotów wartościowych. Oświadczyła, że jest osobą bezrobotną i ma kłopoty z kręgosłupem. Dodała, że od dwóch lat korzysta z zabiegów rehabilitacyjnych. Zaznaczyła, że w związku ze stanem zdrowia i opieką sprawowaną nad dziećmi nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskodawczyni jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]Prezydent [...] ustalił na rzecz wnioskodawczyni zasiłki rodzinne na dzieci wraz z dodatkami na okres od 1 listopada 2016 r. do 31 października 2017 r.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Uznano, że sytuacja majątkowa wnioskodawczyni wychowującej samotnie troje niepełnoletnich dzieci i utrzymującej się z przyznanej renty i zasiłków jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawczyni o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a i art. 246 § 1 pkt 2 i w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.