Uzasadnienie
J. Z. pismem z 5 kwietnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] lutego 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na nadbudowę budynku na terenie nieruchomości przy ul. [...] w W. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji oraz pisma Poczty Polskiej S.A. Urząd Pocztowy [...] z 28 maja 2012 r. rozstrzygnięcie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] lutego 2012 r. zostało doręczone żonie skarżącego – w trybie art. 43 Kpa – w dniu 5 marca 2012 r. Skarga z 5 kwietnia 2012 r. na decyzję organu II instancji została zaś wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra w dniu 5 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego placówki [...]).
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi należy uznać za zachowany, gdy w ustawowym terminie strona nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż datą wniesienia skargi przez J. Z. jest dzień 5 kwietnia 2012 r., tj. dzień nadania skargi w urzędzie pocztowym [...].
Mając na względzie ww. okoliczność, jak również to, iż w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] lutego 2012 r. doręczona została skarżącemu w dniu 5 marca 2012 r. stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga została złożona z jednodniowym uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.