Uzasadnienie
W dniu 30 grudnia 2008 r. E. N. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, której przedmiotem było pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] (nazywane przez skarżącą postanowieniem) oraz nazywane przez nią decyzją pismo Wójta Gminy w O. z dnia [..] grudnia 2007 r., nr [...].
W treści powyższych pism organy ustosunkowywały się do składanych przez skarżącą samodzielnie (do SKO) oraz łącznie z mężem (do Wójta Gminy) wniosków:
- 1) z dnia 5 grudnia 2007 r. o przeniesienie na rzecz skarżącej prawa własności lokalu mieszkalnego w budynku położonym w miejscowości O., przy ul. [...], nr lokalu [...] (wniosek do Wójta Gminy).
- 2) z dnia 15 października 2008 r. o realizację prawa do pierwszeństwa nabycia przez skarżącą ww. mieszkania (wniosek do SKO).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, iż zaskarżone pismo Kolegium nie nosi cech postanowienia, a pismo Wójta Gminy O. nie jest decyzją administracyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Kwestionowany dokument, nazywany przez skarżącą "postanowieniem" nie jest ani decyzją administracyjną ani postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 ust. 1-3 powołanej ustawy. Decyzją administracyjną jest bowiem kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uchwała SN z dnia 5 lutego 1988 r., III AZP 1/88, OSPiKA 1989, z. 3, poz. 59). Zaskarżony dokument nie jest też innym aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., przez który rozumieć należy głównie działania materialno-techniczne, wywołujące określone skutki drogą faktów (por. uchwała NSA z dnia 8 września 2003 r., OPS 2/03, Lex nr 81935).
Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C, stanowiące odpowiedź na wniosek E. N. z dnia 15 października 2008 r., jest jedynie pismem informującym stronę, iż jej sprawa dotycząca prawa do pierwszeństwa nabycia mieszkania nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlega rozpoznaniu i orzecznictwu samorządowego kolegium odwoławczego.
Wskazać przy tym należy, iż z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by w przedmiocie zgłaszanych przez skarżącą żądań przyznania jej prawa własności wynajmowanego obecnie lokalu mieszkalnego jak również w przedmiocie rozstrzygnięcia o przysługującym jej prawie pierwszeństwa w nabyciu tego lokalu, wydawana była jakakolwiek decyzja administracyjna bądź postanowienie. Nie jest tego typu aktem, w ocenie Sądu, pismo Wójta Gminy O. z [...] grudnia 2007 r., w którym organ ten informował E.N. oraz jej męża, iż lokal mieszkalny, o którego nabycie wnioskowali, nie jest obecnie przeznaczony do sprzedaży.
Skoro zatem zaskarżony dokument nie jest żadnym z aktów podlegających kognicji sądów administracyjnych (wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a), to skargę E. N. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznać należy za niedopuszczalną.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.