Uzasadnienie
Pismem z 7 grudnia 2021 r. W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W myśl art. 141 § 1 i 2 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (§ 1). Zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie (§ 2).
W świetle art. 127 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. właściwy do rozpatrzenia zażalenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
Z powołanych regulacji wynika, że przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego może być postanowienie organu administracji publicznej wydane po rozpatrzeniu przez organ odwoławczy zażalenia służącego w danym postępowaniu administracyjnym. Skarga na postanowienie wydane w I instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z treści skargi złożonej w rozpoznawanej sprawie wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r., nr [...]. Postanowienie to zostało wydane w I instancji. Zawierało ono prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia zażalenia do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii. Zatem zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wydanym przez organ I instancji.
Nie zmienia powyższej oceny uznanie w odpowiedzi na skargę przez Ministra Rozwoju i Technologii złożonej w niniejszej sprawie skargi jako skargi na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia.
Wskazać również należy, że z treści ww. postanowienia Ministra Rozwoju i Technologii z [...] listopada 2021 r. wynika, że Minister stwierdził, że postanowienie Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r. nie zostało skutecznie doręczone W. P., albowiem Wojewoda, nie tylko, że skierował korespondencję na nieistniejący adres, to jeszcze nieprawidłowo wskazał adresata na kopercie, zamiast "W." P. – "W." P..
Minister stwierdził także, że niewątpliwie w przypadku braku doręczenia zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r., zaistniała potrzeba ponownego jego doręczenia W. P.. Dopiero po prawidłowym doręczeniu tego postanowienia rozpocznie się dla W. P. bieg terminu do ewentualnego złożenia zażalenia.
Zatem odrzucenie niniejszej skargi nie ma negatywnych skutków dla skarżącego, gdyż – jak słusznie wskazał Minister – dla skarżącego rozpocznie się bieg terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r. po dokonaniu jego prawidłowego doręczenia skarżącemu.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.