Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr[...].
Postanowieniem z dnia 9 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w[...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – D. T. W dniu 30 listopada 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika, w którym stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. Pełnomocnik oświadczył, że sporządził opinię i powiadomił skarżącego, że o braku podstaw do wniesienia kasacji od ww. wyroku Sądu. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia w terminie 7 dni, oświadczenia czy i kiedy doręczył skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2015 r. W przypadku doręczenia opinii skarżącemu należało przedłożyć dokument potwierdzający jej nadanie.
W dniu 28 grudnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik oświadczył, iż opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przesłał skarżącemu w dniu 25 listopada 2015 r. W odpowiedzi na nie skarżący przesłał pismo datowane na dzień 10 grudnia 2015 r., a zatem najpóźniej w dniu 10 grudnia 2015 r. skarżący otrzymał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony już po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji wyroku oddalającego skargę. Nie reprezentował zatem skarżącego w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. Pełnomocnik sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu z dnia 26 sierpnia 2015 r. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Z tego względu, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.
Uwzględniono przy tym treść § 22 i § 23 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Z przepisów tych wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.