Uzasadnienie
W dniu 29 marca 2011 r. M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja w dniu [...] września 2010 r. została wysłana do skarżącego i po dwukrotnej awizacji została zwrócona do adresata (w dniu 7 października 2010 r.). Następnie skarżący pismem z dnia 9 marca 2011 r. wniósł do organu o nadesłanie mu kopii w/w decyzji, ponieważ – jak wskazał - decyzji nie otrzymał. Kopia decyzji została mu skutecznie doręczona w dniu 21 marca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Stosownie do treści art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 kpa). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od
Sygn. akt I SA/Wa 855/11 dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa).
Powyższe przepisy należy odczytywać w sposób całościowy, a to oznacza, że warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 kpa, jest spełnienie wszystkich wymogów płynących z powołanego artykułu.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. została skutecznie doręczona M. L. w dniu 6 października 2010 r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w opisanym art. 44 kpa. Z adnotacji na kopercie i na zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonym do koperty wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była dwukrotnie awizowana tj. w dniu 22 września 2010 r. i w dniu 30 września 2010 r., nadto w okresie awizacji była ona pozostawiona w placówce pocztowej a zawiadomienie o tym fakcie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej adresata.
Tym samym wskazać należy, że doręczenie nastąpiło z zachowaniem wymogu podwójnego awizowania przesyłki po upływie siedmiodniowego terminu pomiędzy pierwszym a drugim awizem a skutek doręczenia nastąpił w dniu 6 października 2010 r. tj. z upływem czternastego dnia licząc od dnia pierwszego awiza czyli od 22 września 2010 r. Wobec czego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona M. L. w dniu 6 października 2010 r., a tym samym ostatni dzień terminu do skutecznego wniesienia przez w/w skargi na wskazaną decyzję upłynął w dniu 5 listopada 2010 r. Jednocześnie zauważyć należy, iż w dniu 21 marca 2011 r. skarżącemu została doręczona jedynie kopia decyzji, a więc fakt ten nie rodzi skutków prawnych związanych z terminem do wniesienia skargi.
Skoro M. L. skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] wniósł w dniu 29 marca 2011 r. tj. po upływie
Sygn. akt I SA/Wa 855/11 terminu do jej wniesienia, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę tę należało odrzucić.