Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Postanowieniem z 13 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz adwokata M. T. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W dniu 23 lutego 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata od powyższego wyroku. Pełnomocnik zawarł w skardze wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały poniesione w całości, jak i w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 723/17 oddalił skargę kasacyjną. Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że na rozprawie w imieniu skarżącej stawił się adwokat M. T. W piśmie z 13 czerwca 2018 r. pełnomocnik ponownie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 t.j.), zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r.
Niniejsza sprawa została wszczęta w II instancji wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej w dniu 23 lutego 2017 r. (data stempla biura podawczego), a zatem zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł.
Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata maksymalna wynosi 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Przy czym, stosownie do treści § 4 ust. 3 opłatę o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
W niniejszej sprawie adwokat prowadził sprawę w I instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącej w II instancji pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd wyroku z 9 grudnia 2016 r. Pełnomocnik reprezentował także skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym 8 czerwca 2018 r.
Uwzględniając charakter sprawy i nakład pracy pełnomocnika, postanowiono przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego Rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.