Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Minister Skarbu Państwa, po rozpatrzeniu odwołania A. S, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] o odmowie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez P. B. nieruchomości poza obecnymi granicami państwa polskiego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:
Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. Wojewoda [...] działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz. 1418 ze zm.),orzekł o odmowie potwierdzenia prawa do rekompensaty L. K., J. B. oraz A. S. z tytułu pozostawienia przez P. B. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w [...], gmina [...], powiat [...] województwo [...].
Organ pierwszej instancji stwierdził, że z zebranych dokumentów wynika, iż na mocy Aktu Nadania nr [...] Powiatowej Komisji Osadnictwa Rolnego w G. z dnia [...] grudnia 1947 r. P. B. otrzymał gospodarstwo w [...] wraz z [...]. Przy tym strony wnioskujące o potwierdzenie prawa do rekompensaty nie udokumentowały okresu użytkowania gospodarstwa przez P. B.. W związku z powyższym nie ustalono daty od kiedy gospodarstwo rolne było użytkowane przez rodzinę B., co uniemożliwia ustalenie wartości mienia nabytego w ramach realizacji prawa do rekompensaty.
Od decyzji tej odwołanie do Ministra Skarbu Państwa wniósł A. S. podnosząc, iż P. B. opuścił gospodarstwo objęte aktem nadania na przełomie [...] i nigdy nie otrzymał orzeczenia o wykonaniu aktu nadania.
Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. uchylił powołaną decyzje Wojewody [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Minister stwierdził, że nie zostało ustalone czy nieruchomość uzyskana aktem nadania została przyznana w ramach realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Nieruchomość ta mogła zostać nadana na podstawie zupełnie innego tytułu prawnego. W przypadku ustalenia, iż gospodarstwo zostało nabyte bez związku z realizacją prawa do rekompensaty, zasadne wydaje się przeprowadzenie postępowania o przyznanie prawa do rekompensaty z pominięciem częściowej realizacji prawa poprzez otrzymanie aktem nadania nieruchomości w [...].
Na powyższą decyzję L. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wskazuje, że wraz z bratem chcą odzyskać ziemię wraz [...] odebrane przez władze komunistyczne albo otrzymać jakąkolwiek rekompensatę z tego tytułu.
W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest całkowicie nieuzasadniona.
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż zaskarżona decyzja dotyczy przyznania rekompensaty w trybie powołanej ustawy o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa ta określa zasady realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w wyniku wypędzenia z byłego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego opuszczenia w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r.
Zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej dokonuje się w wysokości równej 20 % wartości tych nieruchomości. Wysokość zaliczanej kwoty oraz wysokość świadczenia pieniężnego pomniejsza się o wartość nabytego prawa własności nieruchomości albo wartość nabytego prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i wartość położonych na niej budynków, a także innych urządzeń albo lokali, przez osoby uprawnione
W przedmiotowej sprawie przedmiotem wniosku o przyznania rekompensaty jest mienie pozostawione w [...], gmina [...], powiat [...] województwo [...]. Skarżąca natomiast domaga się rekompensaty za mienie objęte aktem nadania położone w województwie [...]. Skarga oparta jest więc na niezrozumieniu sprawy – dotyczy bowiem kwestii nie mających żadnego znaczenia w niniejszej sprawie i nie mogących być przedmiotem rozważań Sądu. Dla niniejszej sprawy nie mają żadnego znaczenia w sprawie okoliczności związanez utraceniem nieruchomości objętej aktem nadania.
Trudno tym samym zarzucić wadliwość decyzji Ministra, który uchylił decyzję Wojewody [...] o odmowie przyznania prawa do rekompensaty, wskazując na konieczność zbadania czy powołany akt nadania P. B. otrzymał w ramach realizacji prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem Ministra ta kluczowa dla sprawy okroczność musi być raz jeszcze szczegółowo wyjaśniona. Dopiero jej wyjaśnienie da możliwość podjęcia prawidłowej decyzji w niniejszej sprawie.
Pogląd ten należy w całości podzielić, Wojewoda powinien jeszcze raz szczegółowo sprawę wyjaśnić, aby wyeliminować wątpliwości związane z okolicznościami dotyczącymi nadania gospodarstwa 1947 r.. Przy tym nie ma żadnego znaczenia podnoszona przez Wojewodę [...] niemożliwość ustalenia okresu użytkowania gospodarstwa przez P. B. W przedmiotowej sprawie chodzi o ustalenie czy akt nadania był nadany w ramach rekompensaty za mienie pozostawione w [...], gmina [...], powiat [...] województwo [...]. W przypadku pozytywnej odpowiedzi, konieczne będzie ustalenie wartości tego mienia i dopiero potem wydanie decyzji w przedmiocie rekompensaty.
W związku z powyższym uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, skargę należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku