Uzasadnienie
A. K. pismem z 3 czerwca 2016 r. wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W skardze zawarła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 8 sierpnia 2016 r. sygn. akr I SA/Wa 864/16 pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Zarządzeniem z 13 września 2016 r. Sąd zobowiązał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, mimo tego, że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z 26 września 2016 r., powtórne awizo z 4 października 2016 r. – nie została podjęta i zwrócona w dniu 12 października 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Jak wynika natomiast z informacji uzyskanej z rejestru opłat sądowych (k-23 akt niniejszej sprawy) w dniu 14 listopada 201r r., do sprawy o sygn. akt I SA/Wa 864/16 nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu z 13 września 2016 r., ponieważ nie uiściła wpisu sądowego od wniesionej skargi z 3 czerwca 2016 r. w wysokości 200 zł.
W sprawie zastosowanie znalazł bowiem uregulowany w art. 73 P.p.s.a. tryb doręczenia, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej (...) albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o powyższym w postaci awiza umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (...), informując jednocześnie o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu.
W niniejszej sprawie skarżąca nie odebrała przesyłki, mimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską. Skuteczne doręczenie wezwania do uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło w dniu 10 października 2016 r., tak więc siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał w dniu 17 października 2016 r. Jak wynika natomiast z akt przedmiotowej sprawy do dnia dzisiejszego skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.