Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 30 grudnia 2016 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie opłaty od zażalenia.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu w wysokości około [...] złotych miesięcznie.
Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej czy innej nieruchomości. Wskazał, że nie posiada także oszczędności na rachunkach bankowych oraz w gotówce, jak również papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5.000 zł. Wnioskodawca dodał, że posiada zadłużenie u rodziny zaciągnięte na utrzymanie siebie w wysokości około [...] zł.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 249 a P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego, a zatem jest ustawowo zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.
Ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 249 a w zw.
z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.