Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 868/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności powstałych w związku z wypłatą zaliczki alimentacyjnej.
Odpis nieprawomocnego w/w orzeczenia z dnia 7 września 2011 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 3 grudnia 2011 r., co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-46).
W dniu 15 grudnia 2011 r. wpłynął do tutejszego Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego orzeczenia. Wniosek ten został uzupełniony w dniu 10 stycznia 2012 r. wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2012 r. przyznane zostało J. C. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie.
Pismem z dnia 2 marca 2012 r., w/w Rada poinformowała, że wyznaczyła adwokata J. W. pełnomocnikiem z urzędu dla J. C w przedmiotowej sprawie.
W dniu 13 kwietnia 2012 r. adwokat J. W. wniosła do tutejszego Sądu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 868/11 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że skarżący pomimo doręczenia mu kwestionowanego wyroku nie mógł samodzielnie sporządzić skargi kasacyjnej z uwagi na brzmienie przepisu art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto adwokat J. W. wskazała, iż w dniu 14 marca 2012 r. zostało jej doręczone pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w sprawie wyznaczenia ją pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 22 marca 2012 r. w/w pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy.
Biorąc pod uwagę czas niezbędny na zapoznanie się przez pełnomocnika z aktami sprawy oraz na przygotowanie skargi kasacyjnej, której złożyć samodzielnie skarżący nie mógł, należy przyjąć, że wniosek o przywrócenie uchybionego terminu jest zasadny. Równocześnie z wnioskiem została dokonana czynność w postaci złożenia skargi kasacyjnej
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 powołanej ustawy zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 tej ustawy, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 omawianej ustawy.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż adwokat J. W. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla J. C. dowiedziała się – jak podała - w dniu 14 marca 2012 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła w dniu 13 kwietnia 2012 r. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego orzeczenia został złożony w terminie. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona złożyła skargę kasacyjną. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez własnej winy. Spełnione więc zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu (art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.