Uzasadnienie
Z. K. pismem z dnia 24 marca 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie z tytułu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w gminie L., obręb 0014-K., ozn. jako działka nr [...] o pow. 0,0105 ha.
W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju, Pracy i Technologii wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi podnosząc, że została ona wniesiona przez podmiot nieuprawniony. Organ zaznaczył, że skarżąca nie posiada statusu strony postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...]. Zaskarżoną decyzję oraz decyzję z [...] września 2015 r. Z. K. otrzymała do wiadomości. Nie legitymuje się ona tytułem prawnym do opisanej wyżej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] marca 2021 r. stwierdzająca nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. ustalającej odszkodowanie z tytułu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa prawa własności ww. nieruchomości. Jak wynika z rozdzielnika zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] decyzje te doręczone zostały Z. K. "do wiadomości".
Zauważyć zatem trzeba, że doręczenie decyzji "do wiadomości" nie przesądza, że dany podmiot, któremu doręczono decyzję, zostaje uznany za stronę postępowania. Doręczenie takie nie stwarza prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wadliwe doręczenie decyzji nie jest nieodwracalne w tym sensie, że nie jest równoznaczne z trwałym uznaniem interesu prawnego adresata decyzji. W dalszych etapach postępowania interes ten może być weryfikowany i może być skutecznie zakwestionowany. Uczestniczenie osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w postępowaniu administracyjnym nie jest konieczną przesłanką nabycia przez tę osobę lub jednostkę statusu strony postępowania i odwrotnie, samo faktyczne uczestniczenie takiej osoby lub jednostki nie powoduje uzyskania statusu strony przez tę osobę lub jednostkę, jeżeli nie spełniają one przesłanek wskazanych w art. 28 kpa.
Innymi słowy uczestniczenie danej osoby (fizycznej lub prawnej) w postępowaniu administracyjnym samo przez się nie czyni z niego strony. Podmiot taki musi wykazać, że ma materialnoprawny interes uczestniczenia w danej sprawie.
W rozpoznawanej sprawie Z. K. takiego materialnoprawnego interesu nie wykazała. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca nie posiada jakiegokolwiek tytułu prawnorzeczowego do objętej zaskarżoną decyzją nieruchomości, z którego mogłaby ewentualnie wywodzić swoje uprawnienie do udziału w postępowaniu na prawach strony, a tym samym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wskazano zaskarżona decyzja doręczona jej została jedynie "do wiadomości", trudno zatem mówić o obowiązku czy nawet uprawnieniu skarżącej uczestniczenia w toku postępowania administracyjnego.
Jeszcze raz podkreślić trzeba, że przepisem, który określa cechy strony postępowania administracyjnego jest art. 28 kpa, który stanowi, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Podstawową cechą charakteryzującą stronę postępowania administracyjnego jest zatem jej "interes prawny" w rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, określany jako kwalifikowany interes faktyczny, tj. nie tylko interes rozumiany jako zainteresowanie podmiotu co do danego rozstrzygnięcia administracyjnego (co wyraża interes faktyczny), ale również materialnoprawna podstawa tego zainteresowania wywodzona z prawa administracyjnego. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku między obowiązującą normą materialnego prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu, tj. sferą jego praw lub obowiązków.
Brak zatem podstaw do uznania danego podmiotu jako strony postępowania administracyjnego w sytuacji, kiedy nie istnieje norma wywiedziona z przepisu administracyjnego prawa materialnego, z którego wynikają dla niego konkretne prawa lub obowiązki.
Jak wyżej wskazano Z. K. nie wykazała, że ma interes prawny do bycia stroną postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją. Interes taki nie wynika również z analizy zgromadzonego materiału dowodowego. Zenobia Kasperek ten nie ma zatem przymiotu strony i nie posiada legitymacji do złożenia skargi. Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.
- - ---------------------- 3