Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 875/13

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Tomasz Szymdt przewodniczący
WSA Iwona Maciejuk WSA
Joanna Skiba sprawozdawca
starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 19 września 2013 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M.M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11stycznia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 480/11 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.500 (tysiąc pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku

Sentencja

  1. 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
  2. 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej M.M. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi M. M. na bezczynność Prezydenta W. wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 480/11 zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku M.M. i M. G. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. [...] - w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W dniu 18 marca 2013 r. M. M. reprezentowana przez radcę prawnego J. B. wniosła o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2012 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż organ administracyjny otrzymał z Sądu akta sprawy w dniu 10 kwietnia 2012 r., co oznacza iż miesięczny termin do zakończenia postępowania w sprawie zjazdu upłynął w dniu 10 maja 2012 r., a organ nie załatwił sprawy.

Prezydent W., odpowiadając na skargę wyjaśnił, że pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. pełnomocnik strony został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu oraz, iż postępowanie zostanie zakończone do dnia 31 lipca 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

Na wstępie rozważyć należy kwestię dopuszczalności przedmiotowej skargi, stanowiącej zgodnie z jej treścią skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 480/11. Tryb postępowania w tym zakresie uregulowany jest w art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe oznacza, iż warunkiem złożenia skargi w trybie art. 154 §1 ppsa jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.

Jak wynika z akt sprawy, M.M. i M. G. reprezentowane przez radcę prawnego J. B. pismem z dnia 4 września 2012 r. wezwali organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2012 r. Tym samym stwierdzić należy, iż dochowany został warunek konieczny do złożenia skargi na niewykonanie wyroku Sądu.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena, czy Prezydentowi W. można zarzucić niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2012 r., w którym Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku M.M. i M. G. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. [...] - w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Przy uwzględnieniu treści wyroku oznacza to, iż do 29 kwietnia 2012 r. organ powinien zakończyć postępowanie w sprawie. Powołując się na piśmiennictwo wskazać należy, iż niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu, ustalonego jak wyżej, wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub czynności. Przy czym podkreślić należy, że tak ustalony termin wyznaczony przez sąd administracyjny jest terminem dodatkowym w stosunku do ustawowego terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona, i z tego względu nie może ulec przedłużeniu w trybie art. 37 §2 kpa (zob. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 4. Warszawa 2010 r. s. 366). Uwzględniając więc zasadę obliczania terminu wyznaczonego przez sąd do załatwienia sprawy przez organ administracyjny stwierdzić należy, iż organowi w dniu 28 kwietnia 2012 r. minął termin do załatwienia sprawy.

Nie zakończenie w tym terminie postępowania w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położona w W. przy ul. [...] oznacza, że żądanie skarżącej o nałożenie grzywny znajduje materialno-prawną podstawę w art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten umożliwia wniesienie skargi wraz z żądaniem wymierzenia grzywny organowi, który nie wykonuje wyroku sądu, a więc pozostaje w bezczynności po wyroku sądu uwzględniającym skargę na bezczynność lub po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Omawiany przepis ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale i restrykcyjny. Ustawodawca wskazał bowiem wyraźnie, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy, ale już po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ppsa).

Zgodnie z art. 154 § 6 ppsa sąd administracyjny wymierza grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r. (M.P. 2013.

89) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3.521,67 zł. Górną granicą grzywny wymierzonej na podstawie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi była w tej sprawie kwota 35.216,70 zł. Możliwość wymierzenia grzywny w określonym wyżej przedziale pozwala Sądowi na miarkowanie jej wysokości w szczególności w zależności od stopnia winy organu w niewykonaniu wyroku albo nie wydaniu aktu lub nie dokonaniu czynności. Ta zaś po części zależy także od skomplikowania nie tylko stanu faktycznego ale i także prawnego sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w realiach niniejszej sprawy wystarczającą grzywną - stanowiącą skutek niewykonania wyroku będzie grzywna w wysokości 1 500 zł. Sąd stoi na stanowisku, że wymierzenie grzywny w takiej sytuacji nie tylko pełni funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Ustalając wysokość grzywny Sąd zważył jednak i na fakt, że sprawa odszkodowań za tzw. grunty warszawskie jest bardzo skomplikowana pod względem historycznym, prawnym i finansowym.

Sąd stwierdził również, że organ administracji miał obowiązek załatwienia sprawy w terminie 1 miesiąca od daty otrzymania odpisu wyroku wraz z aktami sprawy, przesłał również informację o zakończeniu postępowania do dnia 31 lipca 2013 r., sporządzony został również w dniu 23 marca 2012 r. operat szacunkowy. Pomimo tego, decyzja do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie nie została wydana. Powyższe okoliczności stanowią zdaniem Sądu o tym, iż bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa (art. 154 § 2 ppsa).

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 154 § 6 ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.

Sąd działając na podstawie art. 200 ppsa orzekł jak pkt 3 sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.